بخش ۴۹

برداشت: چون خورشید برزین به پادشاه رسید، گفت از کجا آمده و چه چیزهایی را دیده و شنیده است.

برداشت: دل شاه پرویز به خاطر آنکه دشمن بدسرشتش آزاد شد، شاد شد.

برداشت: به درویش مقداری پول داد که بر اساس آن بتواند از لباس‌های خود بخرد و از معایب و مزایای خرید خود آگاه شود.

برداشت: برای یک پادشاه و حکمرانی مستبد، نامه‌ای بر روی پوست نوشته‌اند.

برداشت: این جمله به این معناست که شخصی که تحت حمایت خداوند قرار دارد، چگونه می‌تواند از دشمنان خود پیروز و رهایی یابد.

برداشت: شاه نامه‌ای به قیصر نوشت و در آن به شکلی با احترام و متناسب با مقام او سخن گفت.

برداشت: برای یک هفته، مجلس و مهمانی را به خوبی آراستند تا به یاد برزنی رود و نوشیدنی سرو کنند.

برداشت: به آتشکده چیزی فرستادند و موبدان نیز لباس‌های فاخر و مزین بر تن کردند.

برداشت: بر زرین، شاه چنین گفت که آیا تو شایسته هستی که اگر تاج و مقام به تو دهم، لیاقت آن را داری؟

برداشت: دهان او پر از جواهر و طلاست، به اندازه‌ای که به مانند صد هزار دینار می‌باشد.

برداشت: گنجینه‌های ارزشمند را به پای او ریختند، تا جایی که فضای او کم شد و تنگ گشت.

برداشت: به او گفتند هر کسی که از راه درست منحرف شود، روزی روشن به سمت او می‌آید و او در نهایت دچار مشکل خواهد شد.

برداشت: وقتی بهرام در دشت جنگ باشد، چرخش گرد و غبار از پیر ترک او برمی‌خیزد.

برداشت: همه دانشمندان و بزرگان به ستایش تو پرداختند، زیرا بدون تو، زمین جایی برای کوچک‌ترها نخواهد بود.

برداشت: وقتی بهرام (نماد جنگ و قهر) با محبت تو روبه‌رو شود، هرگز نخواهد خواست که چهره‌ات نورانی و درخشان باشد.