بخش ۴۸

برداشت: زمانی که خاقان (مَلک یا پادشاه) خبر شنید که چه اتفاقی برای بهرام افتاده و چه چیزی او را تحت تأثیر قرار داده است، به دنبال نام و اعتبار او رفت.

برداشت: زمانی که آن نامه به دست پادشاه رسید، هر کسی که آن را شنید به خاطر درد و غم گریه کرد.

برداشت: دل او از خبرهایی که شنید، پر از درد و غصه شد. چشمانش از اشک پر شده و رنگ صورتش به شدت تغییر کرده و مانند لاژورد (سنگی با رنگ آبی عمیق) شده است.

برداشت: کار او به قدری شگفت‌انگیز بود که همه دیده‌بانان دنیا را به حیرت انداخت و به سوی خود کشاند.

برداشت: بهرام به یل رسید و هنگامی که خبر را شنید، بسیار ناراحت و گریه‌کنان شد.

برداشت: همه در چین به حالتی دلشکسته و گریان درآمدند و آتش تند و سوزان همه را در بر گرفت.

برداشت: هر یک از کارهای او را به دقت بررسی کرد تا نبیند کسانی که به او آسیب می‌زنند، چه تصمیماتی می‌گیرند.

برداشت: قلون در توران دو فرزند داشت که از هر نظر با یکدیگر ارتباط و نسبت خانوادگی داشتند.

برداشت: وقتی آتشی به خانه‌ای افتاد و آن‌جا را سوزاند، تمام وسایل و اموال متعلق به او هم در این آتش از بین رفت.

برداشت: دو فرزند او را به آتش گذاشت و تمام دارایی‌های او را غارت کردند.

برداشت: پس از آنکه نوبت به زن رسید، او گیسوانش را از پشت پرده بیرون آورد.

برداشت: او تمام آن گنج و ثروت خود را به نمایش گذاشت، اما هیچ‌گونه یاد و نشانی از زحمات و رنج‌هایی که برای به دست آوردن آن‌ها کشیده بود، باقی نگذاشت.

برداشت: در این بیت، شاعر به توصیف حالت مستی و بی‌خودی می‌پردازد. نشان می‌دهد که هر کجا که فریاد و تشویش وجود دارد، عقل و خرد نمی‌توانند به آنجا برسند و در دسترس قرار گیرند. در واقع، زمانی که انسان به حالت مستی و شیدایی می‌افتد، فکر و اندیشه‌اش از او دور می‌شود.

برداشت: همه افرادی که در چین و راه هستند، به پوشش‌هایی با رنگ آبی تیره مزین شده‌اند.

برداشت: مدت زیادی با سوک بهرام بود که پادشاه به خاطر آن کار زشت و ناپسند، مشهور به بدنامی شد.