بخش ۴۰

برداشت: هنگامی که شب با دامن تاریکش به دور خود پیچیده بود، سپیده دم از دامنه کوه سیاه آغاز به ظهور کرد.

برداشت: مقاتوره لباس جنگ را به تن کرد و آماده نبرد شد و یکی تیر و کمانی به دست گرفت.

برداشت: وقتی بهرام شنید که خواسته‌ای بزرگ وجود دارد، تصمیم گرفت که یک زره زیبا و با شکوه برای خود تهیه کند.

برداشت: در جایی انتخاب کردند که هیچ‌گاه پلنگ بر آن زمین خشک، اثر پنجه‌اش را نگذاشته است.

برداشت: وقتی که خاقان این حرف را شنید، برخاست و ترک‌ها را که افرادی پرستنده و وفادار به خسرو بودند، به راه انداخت.

برداشت: بدان که تا زمانی که این دو شیر (شجاعت و قدرت) در حال حرکت هستند، کسی که جلوتر از دیگران خواهد آمد، زمان است.

برداشت: وقتی نبرد در دشت آغاز شد، گرد و غباری مانند ابر از سمت هامون به آسمان برخاست.

برداشت: به بهرام سرکش گفتند که اکنون از انسانیت چه خاطره‌ای داری؟

برداشت: تو در این نبرد به مانند یک عرب با شجاعت جلو آمده‌ای، و اگر دلی شجاع مثل یک شیر داشته باشی، باید به سلطنت ترک‌ها ایمان داشته باشی.

برداشت: بهرام به او گفت: "سریع‌تر بیا جلو و ببین کجا این حرف را برا تو زده‌ام."

برداشت: به یاد دو زاغ، تیر کمانی را که از جهاندار گرفت، آماده کرده است.

برداشت: او با خوشحالی کمان و تیر را در دست می‌گیرد و وقتی که تیرش به هدف می‌خورد، انگشتش را باز می‌کند.

برداشت: مرد سوار بر اسب، تکیه‌گاه خود را محکم کرد و با قدرت، ضربه‌ای به حریف خود زد که همچون آهن در حال ذوب است.

برداشت: زمانی بهرام در آنجا بود که از جنگ و نبرد خسته و خسته‌تر شد.

برداشت: در این بیت، شخصی که به جنگ مشغول بوده، فکر می‌کند که شکست خورده و از شدت نگرانی و ناامیدی، صدای بلندی می‌کشد و از میدان جنگ فرار می‌کند.

برداشت: بهرام به جنگجوی خود می‌گوید که مرا نکش و به سوی خیمه‌گاه نرو.

برداشت: تو گفتی که باید خاموش باشی و فقط به سخنان دیگران گوش کنی. اگر به خوبی به این حرف‌ها توجه کنی، زندگی‌ات ادامه خواهد داشت. برو و این را در نظر بگیر.

برداشت: هنگامی که شخصی در جنگ آماده می‌شود، او بهترین زره را انتخاب کرده و با سلاحی آماده می‌شود. این در حالی است که او به شیوه‌ای نرم و با انعطاف با مشکلات روبرو می‌شود، حتی اگر به ظرافت آهن یا سختی سنگ باشد.

برداشت: دلیر سپهبد با شجاعت بر اسبش سوار شد و از جنگ و ثروت سیراب گشت.

برداشت: در جنگ، وقتی برادران با هم درگیر می‌شوند، مانند دو نیروی متضاد عمل می‌کنند و هر یک در تلاشند تا دیگری را مغلوب کنند.

برداشت: دو چشم پر از اشک به خوابادی دل می‌زند و همان اشک، جای خوابش شده است.

برداشت: بگو به شاه که ای کسی که به دنبال کامیابی هستی، همواره باید مراقب باشی که کسانی که به دنبال نام و شهرت هستند، ممکن است برای به دست آوردن هدفشان، تو را به خطر بیندازند.

برداشت: خاقان به او گفت که بهتر است خوب نگاه کنی و ببینی کجا کسی به آرامی بر روی زین نشسته و خوابیده است.

برداشت: بهرام به او گفت: ای شخصیت بزرگ، اکنون بدن تو در خاک آرام خواهد گرفت.

برداشت: تن دشمن تو باید آنقدر بی‌خبر و بی‌حرکت باشد که مانند اسبی در حال خواب باشد.

برداشت: خاقان شجاع، سوارانی را به سوی آن شیر معروف فرستاد.

برداشت: آنها او را در حالی یافتند که بی‌خبر از دنیای خود، در آرامش نشسته و به سرنوشتش اندیشیده است.

برداشت: خاقان با دلش به طور پنهانی خندید و از آن سوار شگفت‌زده شد.

برداشت: کسی که با افکار منفی به دروازه‌ای می‌رسد، نشانه‌ای از شادی بر سر می‌گذارد.

برداشت: سلیح و درم درخواست کرد و به او اسب و سلاحی دادند، همانند تاج و تخت شاهی.

برداشت: از پول و جواهرات گرانبها، هر چیزی که بتواند در کار جنگ به کار آید، ضروری و مهم است.

برداشت: پیامبری از طرف پادشاه به گنجور بهرام جنگی فرستاده شد.