بخش ۲

برداشت: وقتی خسرو بر تخت زرین نشسته بود، هر کسی که هنری داشت به احترام او از کنار او رفت.

برداشت: همه افراد با ارزش و دارای اهمیت، را به خاطر تاج جدیدی که بر آن جواهراتی قرار داده‌اند، ستایش کردند.

برداشت: موبد را چنین گفت که این تاج و تخت به دست نمی‌آید مگر از آن کسانی که خوشبخت و نیکوکارند.

برداشت: نکنه که جز راستگویی حرفه‌ای دیگر برای من باشد، زیرا که بی‌عدالتی همیشه موجب نقصان و آسیب خواهد شد.

برداشت: با هر کسی که نظر ما صلح و آرامش باشد، نشان می‌دهد که جنگیدن کاری بیهوده است.

برداشت: از خداوند این تخت جدید را پذیرفتم، همین‌طور که روشن و مایه خوشبختی‌ام است.

برداشت: به دیگران دل بدهید و آن‌ها را به کار خیر تشویق کنید، تا ما نیز از شما قدردانی کنیم.

برداشت: از آزار دادن افراد نیکوکار و همچنین دوری کردن از مشکلات با پادشاه، باید پرهیز کرد.

برداشت: این بیت اشاره به این دارد که اگر از افرادی که برایت مشکل‌زا و زیان‌آور هستند دوری کنی، در واقع می‌توانی به کسی که به او علاقه‌مندی و دوستش داری نزدیک‌تر شوی. دوری از افراد منفی و مشکل‌ساز به تو کمک می‌کند تا راحت‌تر به اهداف و آرزوهایت دست یابی.

برداشت: در اینجا به شخصی اشاره می‌شود که درباری را به آتش کشیده و کسی را ندیده است که برای او احساساتی را برانگیخته باشد. به عبارتی دیگر، این فرد اگرچه در عمل خسارتی به بار آورده، اما هیچ‌کس نیست که دلش به حال او بسوزد یا برای او دغدغه‌ای داشته باشد.

برداشت: هر چیزی که در ارتباط با انسان‌ها باشد، تنها زمانی قابل پذیرش است که عقل و درک آن را قبول کند.

برداشت: من نگران نیستم از اینکه کسی مرا قضاوت کند، حتی اگر او به دنبال مقام و ثروت باشد.

برداشت: کسی که ذاتش با ارزش و با نژاد خوب باشد، با هیچ‌کس جز اهل خیر و نیکی صحبت نمی‌کند.

برداشت: بیشتر از ایمنی و امنیت به هیچ چیز نیاز نخواهید داشت. زندگی‌تان باید در هارمونی و با رفتارهای خوب و درست باشد.

برداشت: هر کسی که سخنان پادشاه را می‌شنود، بر تاج و مقام او ستایش می‌کند.

برداشت: آنها با شادی از پیشگاه او رفتند و در واقع، برای سرنوشت او آرزوی خوبی می‌کردند.

برداشت: سپهبد از جایگاه خود پایین آمد و در حال خوشحالی بود، تمام شب به یاد هرمز می‌پرداخت.