بخش ۲۸

برداشت: زمانی که خورشید در آسمان نمایان شد، پادشاه با شکوه بر تخت زرین خود نشسته بود.

برداشت: فرستادهٔ امپراتور به درِ خانه آمد و موبدی با دانش و دانی غنی را ملاقات کرد.

برداشت: آنها با خوشحالی به حضور پادشاه رفتند و درباره هر موضوعی سخن گفتند و یادآوری کردند.

برداشت: موبد شاه به فرستاده گفت: ای مرد باهوش، بدون هم‌پیمان و یارِ همراه می‌باشی.

برداشت: از تمام کارهایی که در زندگی انجام می‌شود، هیچ چیز بیشتر از آسیب‌هایی که از دنیا به ما می‌رسد، دردناک نیست و باید بر آن حسرت خورد.

برداشت: تو از چه می‌دانی که در این جهان چه کارهایی فایده‌مند است، که با انجام آن‌ها مردان بزرگ و برجسته می‌شوند.

برداشت: فرستاده گفت: او کسی بود که همیشه دانشمند و بزرگوار و توانا بود.

برداشت: اجازه دهید بگویم که انسان نادان حتی از گل هم بی‌ارزش‌تر است و شایسته هر چیز خوب و نیک نیست.

برداشت: از نادان و دانا داستانی را شنیدی، حالا آیا برای جواب دادن به راستان آماده‌ای؟

برداشت: موبد به او گفت که با دقت و تفکر نگاه کن و کار نیکو انجام بده، و چیزی را که خاص دریا است، به خشکی نبر.

برداشت: فرستاده گفت: ای مرد محترم، می‌توان از دانایی در گفتارها بهره گرفت.

برداشت: اگر تو چیز جدیدی را درک کنی، بگو که علم و دانش باعث افزایش احترام و وجهه شخص می‌شود.

برداشت: موبد به او گفت که فکر کن، زیرا سخن زاده اندیشه است و اندیشه می‌تواند به زیبایی صحبت کند.

برداشت: هر کس که در این دنیا بی‌خطر و بی‌ضرر است، بدانید که مرگ او برای دیگران ضرری بیشتری به همراه دارد.

برداشت: اگر به مرگ فکر کنی و از آن ناامید نباشی، درست است زیرا زندگی همیشه با خوب و بد همراه است و مرگ بخشی از این چرخه طبیعی است.

برداشت: به خاطر این فایده، از آن ضرر، خرد را واسطه قرار بده و در وسط بگذار.

برداشت: وقتی رومیش سخنان او را شنید، خوشش آمد و احساس کرد که این گفتار برایش مفید است.

برداشت: بخندید و بر پادشاه تحسین کردند و به او گفتند: ایران زمین برای تو نیکو و فرخنده است.

برداشت: هر کسی که در جایگاه سلطنت قرار گیرد، همچون موبدی بزرگ و محترم در برابر او نشسته و او را می‌بیند.

برداشت: با آگاهی، می‌توان بر جهان تسلط یافت و برتری یافت بر هر کسی که در مقام حکومتی باشد.

برداشت: اگر می‌خواهی درخواستی از قیصر (پادشاه) داشته باشی، باید بپذیری که فرمان تو باید بر همه جهان حاکم باشد.

برداشت: پادشاه از سخنان او خوشحال شد و دلش همچون گل در بهار جوان و سرزنده گشت.

برداشت: پیک پیام‌رسان از پیش شاه خارج شد و شب هنگام، پرچم سیاه به اهتزاز درآمد.

برداشت: چادری خوشبو و زیبا به وجود آمد که مانند مشک عطر دارد و با نور خورشید آراسته شده است.

برداشت: کسی که صبر و استقامت ندارد، نمی‌تواند از خواب غفلت بیدار شود و به زندگی و واقعیت‌های آن توجه کند.

برداشت: پرچمی بر افراشته شد که نور آفتاب را به تصویر می‌کشید و سر بزرگ‌ترین پادشاه جهان از خواب بیدار شد.

برداشت: سالار بار به آرامی در را باز کرد و بر تخت خود، شهریار نشست.

برداشت: فرمان دادند تا لباس زیبایی آماده کنند و سپس فرستاده را به حضور او خواستند.

برداشت: از نقره و طلا و اسب و سلاح، از نام دینار دنیایی که برده‌اند.

برداشت: از نظر من، ثروت و جواهرات و عطرهای خوشبو هر چقدر هم که زیاد باشند، نمی‌توانند برتری فکر و اندیشهٔ انسان را تحت‌الشعاع قرار دهند.