بخش ۲۲

برداشت: به آرامش رسیدن بهرام‌گور در مرو، مثل زمانی است که شاهی پس از جنگ و نبردی سخت، حالا به آرامش و آسایش می‌رسد.

برداشت: به دلیل تیزی و تندندیشی‌اش، دلش به آرامش و سازش گرایش پیدا کرد و تصمیم به مبارزه و نبرد گرفت.

برداشت: در مدت یک روز و یک شب، او از شکار و بازی به دنیای قهرمانان تبدیل شد.

برداشت: در دل شب، شخصی از آموی به سمت مقصد خود حرکت کرد و بر روی آب و سنگ‌های نرم گذشت.

برداشت: زمانی که خورشید در آسمان رنگ زرد به خود می‌گیرد، لباس آبی خود را به زمین می‌اندازد.

برداشت: دنیا به سرعت مانند یک گردباد می‌چرخد و افرادی که در آن زندگی می‌کنند، مانند پرندگان از کنار یکدیگر عبور می‌کنند و فرصت‌های زندگی را از دست می‌دهند.

برداشت: تمامی سپاه ترک به هم ریخت و در باغ ها و دشت ها آتش افروختند.

برداشت: ستاره به دور ماه می‌چرخد و پدر به دنبال پسر می‌گردد.

برداشت: هر کسی از ترکان که در مقابل تو بد رفتار کند، از میان پیران و کسانی که خنجر دارند، خواهد بود.

برداشت: همه به سمت بهرام رفتند، در حالی که بی‌قدر و بی‌احترامی به حالت پیاده و پر از غم و اندوه بودند.

برداشت: ای پادشاه، تو مانند پوششی بلند بر شجاعان و آزادگان دنیا قرار گرفته‌ای، مانند مروارید درخشان که بر گردن آنها زینت می‌دهد.

برداشت: اگر روزی پادشاه گناهکار از عهد و پیمان خود با فرمانروای جهان برید و بدور از آن قرار گیرد،

برداشت: وقتی که به دستت افتاد، بی‌تردید، مثل این است که پیمان پادشاه عالم شکسته شده است.

برداشت: خون innocent افراد را نریز، زیرا این کار از شخصیت برجسته‌ها دور است و زیبایی ندارد.

برداشت: اگر تو خواهان گرفتن مالی از ما هستی، این کار موجه است. اما چرا باید سر بی‌گناهان را به ناحق ببُرّی؟

برداشت: همه ما، چه مرد و چه زن، به تو خدمتگزاریم و در نبرد به فرمان تو خواهیم بود.

برداشت: دل شاه بهرام از محبت و عشق سوزانده شد، و به واسطه عقل و دانایی، چشمان خشمگینش به سوی او دوخته شد.

برداشت: پس از اینکه خون ریخته شد، دست گردان آرام گرفت و شاهی که یزدان‌پرست بود، با اندیشه و تفکر عمیق تصمیم گرفت.

برداشت: زمانی که خورشید زندگی‌بخش و قدرتمند به درخشش خود ادامه می‌دهد، دل مردان سرشار از احساسات ناامیدکننده و آشفته کم‌کم آرامش می‌یابد.

برداشت: شاه در یک مراسم مهم، مقام‌های بلندپایه را پذیرا شد و هر ساله برای تأمین منابع مالی، مالیات‌های سنگینی دریافت می‌کند.

برداشت: وقتی که خواسته‌اش برآورده شد و به هدفش رسید، بدون هیچ گونه تردیدی، از ترکان خراج یا مالیات را گرفت.

برداشت: وقتی که او به شهر برگشت، با چهره‌ای پر از رنگ و لبخند به همه خوشامد گفت.

برداشت: پس از یک هفته آرامش، هیچ‌یک از جنگجویان از مسیر چین دور نشدند و همه رئیسان را برای مشورت فراخواند.

برداشت: در اینجا به نوعی اشاره می‌شود که هیچ‌کس به دنبال قدرت و ثروت برنخواهد آمد، حتی اگر از استحکام و سختی بیفتد. نکته‌ای که مطرح می‌شود این است که در ایران، نه‌تنها از بیگانگان، بلکه از عرب و ترک و خلجی نیز خبری از میل و خواسته نیست. ما در این سرزمین به شکلی است از ناپایداری و عدم توجه به خواسته‌های دیگران.

برداشت: هیچ راهی برای گذر از این سرزمین نیست مگر به دستور و فرمان king و همچنین رود جیحون نیز در این مسیر میانجی‌گری می‌کند.

برداشت: در میان لشکر، مردی بوده که نامش شمر است. او فردی دانا و با شخصیت، با اندیشه‌ای خردمند و آرزوهای بزرگ است.

برداشت: به او در سرزمین توران مقام سلطنت دادند و برایش تاجی از ماه ساختند که بر سرش نهد.

برداشت: او تاج زرینی را بر سر گذاشت و تمام شهر توران به خاطر او شاد و خوشحال شد.