بخش ۱۵

برداشت: بهرام چنین گفت: ای بزرگان و دنیا دیده، که در کارها تبحر دارید.

برداشت: شما همه چیز را درست گفتید و از این بیشتر می‌ترسم که پدر را سرزنش کنم، زیرا این به او نمی‌چسبد.

برداشت: در نزدیک من ماده‌ای وجود دارد که باعث شده ذهن تاریک و اندیشه‌ام دچار آشفتگی شود.

برداشت: خانه‌اش برای من زندانی است، اما زمانی که خداوند رحمتش را نازل کند، این فضا به محل رحمت و آزادی تبدیل می‌شود.

برداشت: مرا از چنگ او رها کنید، زیرا خسته‌ام از دست او و آرزوهایم برآورده نمی‌شود.

برداشت: به خاطر این عمل، به دست منذر پناه پناه برده‌ام، زیرا هرگز از سوی پادشاه نوازش و محبت ندیده‌ام.

برداشت: مراقب باش که انسان‌ها واقعی نیستند و اگر روح انسانی در وجود آن‌ها نباشد، خود را گم می‌کنند.

برداشت: من از خداوند سپاسگزارم که دارای عقل و فهم هستم و روانم به واسطه این خرد راهنمایی می‌شود.

برداشت: من تا به حال از خداوند درخواست کرده‌ام که مرا به راهی نیکو هدایت کند.

برداشت: ما به خاطر کارهایی که شاه با مردم کرده، جان و دل‌مان را از آن گناه پاک خواهیم کرد.

برداشت: من به خواسته‌های زیردستانم اهمیت می‌دهم و پیرو آیین پرستش خداوند هستم.

برداشت: من شبانم و به رمه‌ام رسیدگی می‌کنم و تلاش می‌کنم تا به همه‌ی آنها عدالت برسانم.

برداشت: این بیت به این معناست که منش و فرهنگ و فکر و هنر واقعی وجود ندارد، برای اینکه هنر را در دست کسی می‌بینیم که خود به ستمگری و بیدادگری شناخته می‌شود.

برداشت: شخصی که به دیگران ظلم می‌کند و ناعدالتی می‌ورزد، نتیجهٔ ناتوانی و فقر خود را نشان می‌دهد. در برابر این ظلم و ستم، باید برای وضعیت نابه‌سامان و بی‌عدالتی گریست.

برداشت: پدر من بر پدر پادشاهی من تکیه دارد و این نشان‌دهنده‌ای از عقل و نیکخواهی من است.

برداشت: از شاپور و بهرام تا اردشیر، تمامی پادشاهان هم جوان بودند و هم سالمند.

برداشت: پدران و اجدادی که داشتم، در دین و智慧 راهنمای من هستند.

برداشت: از مادر نوهٔ شمیران، من دارای شجاعت و نبوغی هستم که با هر دانه‌ای از گوهرهای باارزش هم‌تراز است.

برداشت: هنر ترکیبی از عقل و بزرگی است که نشان‌دهنده تسلط و قدرت فرد بر خودش و محیط پیرامونش است.

برداشت: من کسی را ندارم که در میدان جنگ و در میخانه، در هر نوع کار و فعالیتی با من باشد و همگام شود.

برداشت: در دل من گنجی پنهان وجود دارد که در آن یاد و نام بزرگان و پادشاهان محبت‌پرست نهفته است.

برداشت: جهان را به خوبی و رونق پر کرده‌ام، امیدوارم شما نیز همواره خوش و خرم باشید.

برداشت: هر سرزمین که بر اثر رنج و ستم و ظلم و بی‌عدالتی ویران شده، به دلیل ستمگری شاه ایران است.

برداشت: من آن سرزمین را با عدالت آباد می‌کنم تا همه زیر دستانم شاد و خوشحال باشند.

برداشت: من نیز با شما عهد می‌بندم و زبانم را به خداوند واگذار می‌کنم.

برداشت: بیایید یک پادشاه بزرگ را به تختی از عاج برسانیم و تاجی را بر او بگذاریم.

برداشت: از جنگل دو شیر قوی را به عنوان نماد قدرت و شجاعت به دست می‌آوریم و همانطور که تاجی را به نمایش می‌گذاریم، ما هم آن را در مرکز توجه قرار می‌دهیم.

برداشت: به دو طرف کسی که آرزوی سلطنت دارد، غلاف تند و قوی را ببندیم.

برداشت: تاج از سر تخت عاج برداشته می‌شود و بر سر شخصی نامدار گذاشته می‌شود.

برداشت: در میان دو شیر که نماد قدرت و سلطنت هستند، او بر تختی نشسته است که نماد پادشاهی و عزت است. این تصویر نشان‌دهنده‌ی جایگاه مهم و والای او در زندگی و حکومت است.

برداشت: ما هیچ کس را جز او نمی‌خواهیم، even اگر پادشاهی عادل و نیکوکار باشد.

برداشت: اگر از آنچه گفتم بگذرید، باید بدانید که انتخاب کردن یال و زیبایی در این دنیا، به معنای تحمل سرکشی و سرپیچی نیز هست.

برداشت: در جایی که من قرار داشتم، سواران با سنان و نیزه‌هایشان بودند، اما من تنها و بی‌کس بودم.

برداشت: من و منذر و شمشیر و گرز تیز به میدان نبرد آمده‌ایم و دشمنان از ما می‌گریزند.

برداشت: از سرزمین و دیار شما، گرد و غبار را از چهره پادشاهان بر می‌داریم.

برداشت: حالا آنچه که گفتیم را پاسخ دهید و در این قضاوت، رأی خوش یمنی را انتخاب کنید.

برداشت: او این را گفت و برخاست و به خیمه رفت، به طوری که همه جهان از سخنش حیرت زده شدند.

برداشت: هر کسی که به ایران برود و سخنان آن شاه دانا را بشنود، باید به موبدان و اهل علم احترام بگذارد.

برداشت: این گفته بیانگر این است که این ویژگی‌ای که به آن اشاره می‌شود، از ذات الهی و خوبی ناشی می‌شود و به هیچ عنوان به مسیرهای نادرست یا ناپسند مربوط نیست.

برداشت: اگر دل ما از انصاف و عدالت شاد باشد، نباید فقط به سخنان بی‌معنی و بی‌فایده بپردازیم و بهتر است تنها در مورد چیزهایی صحبت کنیم که درست و به جا باشد.

برداشت: اکنون که او از شیر ژیان سخن گفت، کدام تاج و تخت بر میان است؟

برداشت: اگر شیران نر او را پاره کنند، از خونش از ما دادگر سوال خواهند کرد.

برداشت: وقتی خود او چنین گفت و این کار ناپسند را به راه انداخت، پس ما هم به خاطر مرگش خوشحال نخواهیم بود.

برداشت: اگر این شخص بتواند تاج را بر دوش بگذارد، او از فریدون فراتر می‌رود و مقامش بالاتر می‌شود.

برداشت: ما جز از پادشاه خود هیچکس را نمی‌خوانیم و تنها به گفته‌های او گوش می‌دهیم و همین برای ما کافی است.