بخش ۱۰

برداشت: زمانی که پادشاه بزرگ در دخمه قرار گرفت، بزرگان و شخصیت‌های مهم به احترام و غم و اندوه از ایران خارج شدند.

برداشت: کنار رنگ با پیشوای مذهبی و پهلوان آگاه، دستوری بر ذهن روشن و هوشیار.

برداشت: همه افراد نیکو و پاک‌نهاد در کنار مقبره یزدگرد جمع شدند.

برداشت: وقتی که من مانند پیشگامانی دیگر بر مرکب خویش سوار شدم، به طور شگفت‌انگیزی در میدان نبرد ظاهر شدم و توانستم بر دشواری‌ها غلبه کنم.

برداشت: همانند زایش و مثل پارس، نگهبان و حافظ مرزها، مانند پیروز، سوارانی هستند که از قدرت و توانایی خود بهره می‌برند.

برداشت: در این ابیات به این نکته اشاره شده است که هر کسی در دنیا می‌تواند از برکت وجود بزرگانی که از ایران برخاسته‌اند، بهره‌مند شود و آن‌ها را ستایش کند. این بزرگ‌ها به عنوان نمونه‌هایی از عظمت و ارزش ایران شناخته می‌شوند.

برداشت: کجا بودی که این قدر به افرادی که در یزدگرد بودند، بی‌احترامی کردی؟ همه آن‌ها به شهر تو آمده بودند.

برداشت: یک دبیر به نامداران، چه جوان و چه پیر، گفت:

برداشت: تا زمانی که جهان را آفریدند، هیچ‌کس به نشانه‌ی پادشاهی به مانند او را ندیده است.

برداشت: این جمله به این معناست که وقتی کسی در وضعیتی سخت و دشوار قرار دارد، تنها چیزی که می‌تواند از آن موقعیت به دست آورد، درد و رنج است و هیچ چیز با ارزش یا خوبی به دست نخواهد آورد. در واقع، زندگی در فقر و تنگدستی فقط شامل ناامیدی و مشکل است.

برداشت: هیچ‌کس ناپاک‌تر از این پادشاه را ندیده و هیچ‌یک از نامداران گذشته هم چنین چیزی را نشنیده‌اند.

برداشت: ما خواهان این نیستیم که بر بلندای مقام و قدرت باشیم، بلکه تنها به خداوند متعال پناه می‌بریم و بس.

برداشت: بهرام، فرزند سرافراز اوست که از نظر روح و اندیشه با او ارتباط دارد.

برداشت: از منذر سخن می‌گوید، ما هرگز بر تخت ظالم نخواهیم نشست.

برداشت: هر کسی که ایرانی بود، مبلغ‌های سنگینی از سوگندها را بر خود تحمیل کرد و به آنها عمل کرد.

برداشت: ما از این نسل کسی را به پادشاهی نمی‌خواهیم، حتی اگر با تاج و تخت و شکوه و جلال باشد.

برداشت: بر روی این تخت نشسته و سپس برخاسته‌اند، همین‌طور شهریاری دیگری را خواستار شدند.

برداشت: وقتی خبر مرگ شاه جهان به گوش مردم رسید، تسلط و قدرت او در دل بزرگان و شخصیت‌های بزرگ کاهش یافت.

برداشت: الان شاه به مانند پارس، با نیرو و قدرت زیاد، با کلاهی زینتی و درخشان بر سر به میدان آمده است.

برداشت: هرکسی ادعا می‌کند که شاه و فرمانروایی از آنِ اوست و همه چیز از زمین تا آسمان به او تعلق دارد.

برداشت: هشتن دنیا به هم ریخته و نابسامان شده است، مانند زمانی که تاجدار سرش را گم کرده و از تختش پایین آمده است.

برداشت: به ایران، هر کسی که درخشان و دانا بوده، چه موبد باشد و چه پهلوان، مورد احترام و یادآوری قرار می‌گیرد.

برداشت: در این کار، گروهی از پارسیان جمع شدند و به خاطر این نشانه، داستان‌های زیادی را روایت کردند.

برداشت: این تاج سلطنتی به چه کسی باید تعلق بگیرد، بیایید بررسی کنیم که فرمانروایی از آن چه کسی است.

برداشت: به دنبال کسی باشید که بخشنده و دادگر باشد و بر این تخت زرین حکومت کند.

برداشت: در این دنیا، دیوانه‌گری و هرج و مرج به وجود می‌آید، مانند دشت وسیعی که هیچ حاکمی بر آن حاکم نیست.

برداشت: یک مرد بد، به نام جوانمرد، که پیر و خوشدل و شاداب بود، به خسرو وابسته بود.

برداشت: این بیت به معنای این است که افرادی که از نسل سرفرازان و برتر هستند، در مرز وجود خود به بی‌نیازی و خودکفایی می‌رسند. به عبارت دیگر، کسانی که در خانواده‌ای با افتخارات بزرگ به دنیا آمده‌اند، به شکلی نشان می‌دهند که از نیازهای مادی بی‌نیازند و به استقلال رسیده‌اند.

برداشت: تاج و هاله‌ای از عزت به او دادند و از هر سو جمعیتی حول او گرد آمد.