بخش ۷

برداشت: آنقدر بد و ناگوار است که حتی یک روز در محل جشن و سرور در حضور شاه ایستاده بود.

برداشت: زمانی که تاریکی فرا می‌رسد، او به خواب می‌رود و از این‌که در حال ایستادن است، بی‌تابی به سراغش می‌آید.

برداشت: پدر وقتی که فرزندش را عصبانی و در هم ریخته دید، با fury به او فریاد زد.

برداشت: به نگهبان فرمان داد که او را ببر، تا دیگر نه کلاهی بگذارد بر سر و نه کمری بر خود ببندد.

برداشت: او را در خانه‌اش به زندان بینداز و برگردان، زیرا در آنجا نه جایی برای اوست و نه مشتی از ننگ و نبرد.

برداشت: در ایوان نشسته بود و دلش بسیار گرفته بود، زیرا در آن سال نتوانسته بود چهره پدرش را ببیند.

برداشت: به جز جشن‌های نوروز و مهر و جشن سده، که او به میان هم رده ها و هم طبقه ها میرفت و پدر را می دید

برداشت: به قدری او بد بود که همانند مخلوقی بی‌ادب و ناشایست از رومی‌ها به سوی شاه فرستاده شد.

برداشت: قیصر با ثروت و هدایایی از جمله پارچه‌های قیمتی و برده‌ها، به سرزمین آباد فرستاده است.

برداشت: وقتی پادشاه آمد، او را مورد محبت قرار داد و مطابق شایستگی‌اش برایش مقام و منزلتی در نظر گرفت.

برداشت: بهرام به او پیامی فرستاد و گفت: ای مرد هوشیار، به سوی خواسته‌ها و آرزوهایت گام بردار.

برداشت: از کوچک‌تر از خودم چیزی نرنجانم، بنابراین به همین خاطر از شاه دور شدم، در حالی که هیچ گناهی ندارم.

برداشت: اگر تو از من چیزی بخواهی، شاید ببخشم تو را، اما اگر شانس و اقبال من از بین رفته باشد، نمی‌توانم به تو کمکی کنم.

برداشت: او مرا به سمت دایگانی می‌فرستد تا شاید از او نشانه‌ای برایم درباره مادر و پدرم بگیرد.

برداشت: زمانی که او صدای پیام او را شنید، آرزوهایش به حقیقت پیوست و به آن خواسته‌ها رسید.

برداشت: دل آزار بهرام خوشحال شد و از آن بند بی‌ارزش رهایی یافت.

برداشت: درویش چیزهای زیادی را بخشید و در عوض، مکانی مناسب برای رفتن برای خود فراهم کرد.

برداشت: در شب تاریک، او تمام فرمانبردارانش را فرا می‌خواند و مانند باد که لشکر را به حرکت در می‌آورد، آنها را به سوی خود می‌کشاند.

برداشت: خدا را شکر که با دوستانمان صحبت کردیم و از ترس نجات پیدا کردیم.

برداشت: وقتی به شهر یمن نزدیک شد، مردم از جمله کودکان و زنان و مردان به استقبال او آمدند.

برداشت: نعمان و منذر از محل خود رفتند، همان‌طور که نیزه‌دارانی با اندیشه‌ی پاک و درست از آنجا دور می‌شوند.

برداشت: وقتی منذر به بهرام نزدیک شد، گرد و غبار سپاه باعث شد که روز به تاریکی گراید.

برداشت: دو آزادمرد پیاده شدند و به همدیگر گفتند دربارهٔ درد و رنجهای بهرام.

برداشت: چند نفر از شنیدن صحبت‌های او گریه کردند و وقتی از او پرسیدند، او پاسخ داد که علامت یا نشانه‌ای برای پادشاه چیست.

برداشت: بهرام به او گفت: به خودت ببین که مبادا تحت تاثیر ستاره‌های بد، حتی به یاد آنها هم بیفتی.

برداشت: هر کسی که به راه عقل و دانایی نرود، از اعمال او می‌ترسم که مجازات خواهد شد.

برداشت: او را در همان جایی که هست پایین بیاورید، تا خوبی‌ها و نیکویی‌هایش افزوده شود.

برداشت: غیر از خوش گذرانی و میدان جنگ، کار دیگری ندارد و اگر هم هست، آن بخشش و تلاش در میدان نبرد است.