بخش ۵

برداشت: در هفته‌ی آینده، او با گروهی شجاع و قدرتمند به دشت شکار می‌رود و همراه خود یوز و باز دارد.

برداشت: یک شیر را در کوه دید که چگونه پشت تپه‌ای را می‌درد.

برداشت: زاغ سیاه به سرعت حرکت کرد و با پاهایش بر زمین ضربه زد تا توجه دیگران را جلب کند.

برداشت: دل برای گور می‌زند، در حالی که پشت شیر به شدت خونین است و نشانه‌ای از قدرت و شجاعت زیر آن وجود دارد.

برداشت: وقتی او شیر دلاوری را در گور به زمین زده و کشته است، با تیغی در دست به آرامی وارد سالن می‌شود.

برداشت: نعمان و منذر به جایی می‌روند که شکار کنند و در این راه در کنار هم هستند.

برداشت: بسیاری از نام‌آوران از عرب‌ها به دست آمده‌اند، زیرا آن‌ها به خوبی راه‌های سود و زیان را شناخته‌اند.

برداشت: منذر به این فکر بود که بهرام گور به آن‌ها نشان دهد که چگونه سوارکاری و قدرت دارد.

برداشت: شترمرغ‌ها جایی را دیدند که در آن گله‌ای در حال حرکت بود و هر کدام به طور آزاد و رها در آنجا بودند.

برداشت: وقتی بهرام‌گور آن شترمرغ را دید، به قدری سریع حرکت کرد که گویی همچون باد در حال وزیدن است.

برداشت: کمان را به آرامی بکشید و با خوشحالی به سمت هدف نشانه بروید، سپس چهار تیر را روی کمر خود بگذارید.

برداشت: هر یک از آن‌ها مانند تیر در کمان به سوی هدفی روانه می‌شوند تا در نهایت زمان مشخصی را برای رسیدن به مقصد تعیین کنند.

برداشت: او با تیرهایش به شدت بر پرندگان می‌زند و آنها را شکار می‌کند. به این شکل، مردی که در کار شکار است، به هدف خود می‌رسد.

برداشت: این جمله به این معناست که هیچ چیزی در این دنیا به اندازه یک سوزن از آن چیزی که در اختیار داریم، ارزش ندارد و هیچ تیر دیگری به اندازه این تیر نمی‌تواند برتر باشد. به عبارتی، مقایسه‌ای که صورت می‌گیرد، نشان‌دهنده این است که همه چیز به اندازه یک سوزن ارزشمند نیست و هیچ چیز برتر از آن چیزی که ما داریم، وجود ندارد.

برداشت: او رفت و دید که آن کس که بدنام بود، در یک لحظه از یک موی سوار زخم خورده است.

برداشت: او با صدای رسای خود، به کسانی که به نبرد می‌پردازند و پرخاشگر هستند، دعوت می‌کند و آنها را به جنگ تشویق می‌کند.

برداشت: منذر به شهریار می‌گوید که من به خاطر تو بسیار خوشحالم، شادابی و شادی‌ام مانند گل‌هایی است که در فصل بهار شکفته‌اند.

برداشت: مبادا که زیبایی و جذابیت تو کم‌رنگ شود و این باعث شود که استحکام و صلابت تو نیز تضعیف گردد.

برداشت: در آن زمان که منذر به کاخ رسید، خبر خوش از بهرام به او رسید که از مقام و رتبه‌ی بالایی برخوردار است.

برداشت: بسیاری از نقاشان از یمن به سوی او شتافتند و این سران در کنار او جمع شدند.

برداشت: فرمان داد تا زخم او را با تیر نقاشی کنند روی پارچه ابریشمی.

برداشت: این مصراع به توصیف سواری به نام بهرام می‌پردازد که بر اسبی با یال و گردنی بلند سوار است و زیر او حیوانی همچون الاغ وجود دارد که زخم عجیبی دارد.

برداشت: این بیت به توصیف صحنه‌ای از زندگی وحشی اشاره دارد، جایی که کمان و تیرهایی آماده شکار موجودات مختلف مانند شیر، آهو و گورخر هستند. در اینجا گویی دستی قوی در کار است که با قدرت و سرعت به شکار می‌پردازد، و این نشان‌دهندهٔ چالاکی و مهارت در عمل شکار است.

برداشت: شترمرغ و هامون، و زخمی که تیر سیاه بر روی پارچه‌ی لطیف گذاشته، همه چیز را تازه و واضح نشان می‌دهد.

برداشت: سوارانی به سوی شهریار فرستاده شدند تا نزد او آن معشوقه را ببرند.

برداشت: وقتی فرستاده به یزدگرد رسید، تمام لشکر به دور آن نامه جمع شدند.

برداشت: تمامی شخصیت‌های معروف در برابر بهرام سر تسلیم فرود آوردند و او را به ستایش خواندند.

برداشت: و بعد از آن، به خوبی و مهارت‌های خود پرداخته‌ای و با سرعت و شتاب بر پادشاه حمله کرده‌اند.