پادشاهی بهرام شاپور

برداشت: بهرامشاه، که فردی خردمند و شایسته است، هنوز چندین روز در سوگ پدرش به سر می‌برد.

برداشت: آنگاه که بر جایگاه پرشکوه نشسته بود، چنین سخن گفت بر تخت پادشاهی.

برداشت: هر پادشاهی که از ثروت و دارایی‌های خود به داد و بخشش بپردازد، بدانید که آن ثروت از بین نمی‌رود و پراکنده نمی‌شود.

برداشت: خداوند از ما راضی باشد و شخص بداندیش دلش پر از اندوه و سوز باشد.

برداشت: همه علم و دانش از آن خداوند است و ما تنها بندگانی هستیم که می‌توانیم آن را کم و زیاد کنیم.

برداشت: خداوند عالم و فرزانه است که عدالت و درستی را به وجود آورده و در حکومت‌داری و سلطنت چیزی به آن نمی‌افزاید و چیزی از آن نمی‌کاهد.

برداشت: کسی که بتواند ببخشد و کمک کند، فردی عاقل، هوشیار و با دانش است.

برداشت: نباید به سختی بر خودت سختی‌ها را ببندی، به ویژه اگر خدایی برایت مقام و قدرتی آورده باشد.

برداشت: اگرچه ممکن است که بخش‌هایی از سخنان گهربار را بازگو کنی، اما بدان که هیچ‌کس نمی‌تواند به عمق و درک کامل دانش دست یابد.

برداشت: اگر می‌خواهی خوبی‌ات باقی بماند، به خداوند روی آور و از نیک و بد فاصله بگیر.

برداشت: اگر ویژگی‌های خوب و بد را بشناسی، به عنوان پاداش به تو خوشی و سعادت در بهشت داده خواهد شد.

برداشت: اگر بخواهی از دنیای مادی جدا شوی و به معنویات روی بیاوری، در این صورت در دام وسوسه‌ها و خواسته‌های دنیوی گرفتار خواهی شد و به حالتی آشفته و بی‌پناه دچار می‌شوی.

برداشت: زمانی که خداوند تو را حمایت کند، به او دست یاز و از او یاری بگیر تا در سختی‌ها و مشکلات دچار عذاب نشوی.

برداشت: امید من به خداوند پاک این است که وقتی از این دنیای تاریک و فانی خارج شوم، به سر منزل مقصودی برسم.

برداشت: جهاندار موفق و پیروز، برای من یک هدیهٔ بزرگ دارد؛ همان‌طور که روشنایی و زیبایی دنیا برای من وجود دارد.

برداشت: اگر در این دنیا عدالت را پخش کنم، بهتر است تا اینکه ثروت را با ظلم به دست آورم.

برداشت: هرچه ما رنج و سختی کشیدیم، در نهایت ممکن است که به دشمن ما برسد و ثروت و دارایی‌مان به او انتقال یابد.

برداشت: هیچ تخت بزرگی برای کسی باقی نمی‌ماند، بنابراین در این دنیا، همراهی و دوستی تو اهمیت زیادی دارد.

برداشت: هیچ‌چیزی از ما به یادگار نمی‌ماند جز خوبی و بدی که فرزند این اعمال ماست. تا جایی که می‌توانی، از کارهای ناپسند دوری کن.

برداشت: وقتی که سال آن پادشاه به دو سال و هفت ماه رسید، آن سرو بلند در باغ خوابش برد.

برداشت: مدتی دل کوچکان بسیار ناراحت و نگران بود.

برداشت: او تنها یک پسر داشت و پنج دختر، که یکی از دخترانش کوچک‌تر از برادرش بود.

برداشت: به طور ناگهانی، گنج و سپاهی به او داده شد که همانند مهر و محبت پادشاهی و قدرت سلطنت را به همراه داشت.

برداشت: جهاندار جوان از دنیا رفت و سالیان زیادی از آن زمان گذشته است.

برداشت: آیا تو همچنان به حرف زدن از گذشته و دوران کهن ادامه می‌دهی، رغم اینکه سال‌های بسیاری از عمرت گذشته است؟

برداشت: در آن روز ناگهان تصمیم بگیر و راه درست و عاقلانه را انتخاب کن.

برداشت: امیدوارم که این فرمانروای جهان از خرد و دانایی این پیر راضی باشد و برکت و سود به واسطه کلام و خرد او نصیب گردد.

برداشت: اگر در سخن کمی هم غلو یا افراط وجود داشته باشد، ممکن است به اشتباه فکر کنیم که همه چیز در تاریکی پیچیده است.

برداشت: اگر او این صحبت‌هایی که مطرح کرده را در زمان پیری به زبان آورد، جای تعجب ندارد.

برداشت: به نام پادشاهی که شمشیر می‌زند، برتر از همه جمعیت و گروه‌ها است.

برداشت: زمانه باید به خوبی و خوشی برای شاه باشد و سلطنت او باید همچون تاجی بر سرش درخشان و زیبا باشد.

برداشت: از جایی که سرشار است از خوشی و زیبایی، او را به خاطر نام نیکش تحسین می‌کنم. ای باد، او را با تاجی از شادکامی بشارت ده!

برداشت: بزرگی و علم او مانند نسیمی است که در جهان می‌وزد و دست کسانی که به او نیکی نمی‌کنند، کوتاه باشد.