بخش ۴

برداشت: خورشید از سمت شرق طلوع کرد و مانند تاج گل درخشان به نظر آمد، و زمین رنگی مانند سفال پیدا کرد.

برداشت: از گنجینه‌ای گرانبها، کلید ورودی به خانه‌ای روشن و پر از شراب را گرفتند.

برداشت: هر کسی که بداند بدی در مهتری (نیکو رهبری) و رنجی که از جنگجویان دیده می‌شود، به او بد می‌رسد.

برداشت: غذاهایی را فرستاد و مدتی هم نوشیدنی از عطرهای گل نرگس و شنبلید.

برداشت: او که دوستدار نوشیدنی است، به خوبی از اوضاع و احوال سخن می‌گوید و گفتارهای زیبا و زیادی دارد.

برداشت: او به او گفت: امشب تویی که باده را به پرنده بده، تا همه از باده ساده برخوردار شوند.

برداشت: به دنبال این هستم که باده را در دست بگیرم تا به خواب بروم و مست شوم.

برداشت: به ساقی گفتم که من به خاطر تو و تحت فرمان تو زندگی می‌کنم و وجودم به وجود تو وابسته است.

برداشت: وقتی که خورشید به سمت غرب غروب کرد و رنگش زرد شد، شب تاریک به او گفت که از مسیر خود خارج شده‌ای.

برداشت: در آغاز، مرغی از سرزمین غسان به سوی مستانی که در بیخودگی و شادی بودند، پرواز کرد و دلخواه و آرزوی خود را از آنجا خواست.

برداشت: زمانی که یک دور از تاریکی شب گذشت، پرنده‌ای به خاطر صدای جلب، آرامش پیدا کرد.

برداشت: همه به سمت محل خواب پرستندگان رفتند، شاه نیز این دستور را صادر کرد.

برداشت: هر کسی که در دلش رازهای پنهانی دارد، با کسی حرف نمی‌زند و راز خود را فاش نمی‌کند.

برداشت: شاه شاپور به صدای مستان گوش می‌داد و از آن خیال داشت، اما در دل خود خشم و ناراحتی را احساس می‌کرد.

برداشت: مثل اینکه شمعی در دروازه‌ی قلعه روشن شده و می‌گوید که با خوشبختی بیدار شدیم و به هم پیوستیم.

برداشت: او به پرده‌ساز دستور داد تا تصویر آن ماه‌گونه را به زیبایی فراهم کند و جای مناسبی برای آن ایجاد کند.

برداشت: ارتش را گرد هم آورد و مردان جنگی و دلیر را انتخاب کرد، آنهایی که همگی از ننگ و شکست بیزار بودند و تنها برای نبرد آماده بودند.

برداشت: مدتی سواران به میدان آوردند و هرکسی که در کار نبرد بود، به آنجا آمد.

برداشت: او وارد دژ شد و اقدام به کشتن کرد و همه گنجینه‌های قدیمی را برداشت.

برداشت: سپاه در کنار پرنده‌ای در دژ، همه مست و خوابیده‌اند، بیش از هزار نفر.

برداشت: دیگر افرادی که خواب بودند، بیدار شدند و در هر مکان جنگی را آماده کردند.

برداشت: از آن‌ها کسی به خاطر ترس از کار شاه ایران عقب‌نشینی نکرد و بسیاری از ناموران را به قتل رساند.

برداشت: زمانی که پرنده‌ای در دستان او گرفتار شد، او به شتاب و بدون پوشش به سوی او آمد و ناگزیر بود که این کار را انجام دهد.

برداشت: در اینجا اشاره به این است که افرادی که دارای نیت‌های بد و ناپسند هستند، در نهایت به دام می‌افتند و به محاصره مشکلات خود درمی‌آیند. در واقع، افرادی که به کارهای نادرست روی می‌آورند، خود را در معرض عواقب ناگواری قرار می‌دهند.

برداشت: آن شب و بامداد به خوبی گذشت، همچنان که خورشید درخشان، کلاه طلایی خود را نمایان می‌کند.

برداشت: یک تخت پیروز را در درون قلعه برپا کردند و به آن احترام گذاشتند و برایش هدایا آوردند.

برداشت: پس از آن که پادشاه از خواب بیدار شد، گل‌های تازه و زیبای بهاری به او نزدیک شدند.

برداشت: بر روی سر او، درخشان و زیبا، تاجی از یاقوت سرخ قرار دارد و لباسش از پارچه زربفت چین است.

برداشت: او فهمید که این جادوگری و هنری که دارد، نتیجه‌ی کردار و کارهای خودش است.

برداشت: او خطاب به شاه آزاد مرد می‌گوید: "ببین چه بلایی بر سر من آورد فرزندم."

برداشت: شاپور بدنام به کسی گفت که چطور از میان پرده و حجاب، دختری شبیه به بهرام را مشاهده می‌کند.

برداشت: با کمک تو و با رسوایی دیگران، نژاد و اصل و نسب را به چالش می‌کشی و بر می‌انگیزی آن کینه‌ای را که در آرامش است.

برداشت: او به جلاد دستور داد تا گردنش را بزند و بدنش را در آتش بسوزاند.

برداشت: پرنده‌ای که به خاطر ننگ خود را در خون غرق کرده، بال‌هایش را به شکلی نگران‌کننده از پشت خود خارج کرده است.

برداشت: هرکس که در جستجوی تو بود، دیگر نیازی به کسی ندارد و از دیگران دوری کرده است.

برداشت: با دور کردن دو کفت از دو دست او، جهانی که به دست او بود، در حیرت باقی مانده است.

برداشت: عرب با دستانی قوی و بازوهای نیرومندش لقب گرفت، زمانی که مهره را گشود و کفتار عرب را نشان داد.

برداشت: سپس او به سوی سرزمین پارس بازگشت و همه مردم جهان به احترام او نماز خواندند.

برداشت: زمانی دیگر سپهر گذشت و پس از آن چهره‌ای تازه و دگرگون به خود گرفت.