بخش ۲

برداشت: برو که سال‌های طولانی نیز گذشت و حالا تاج‌داران وارد چنگال شدند.

برداشت: او پسری داشت که بسیار محبوب و دلنشین بود و نامش بهرام بود.

برداشت: او را آورد و زیر تخت نشاند و به او گفت: ای شاخه سبز درخت.

برداشت: من در ایام خوشی و شادمانی تو حضور نداشتم، اما آرزو می‌کنم که همه روزهای زندگی‌ات خوش و خرم باشد.

برداشت: همیشه بهبود دهنده و سازنده باش و در هر لحظه از زندگی، با آرامش و شادی زندگی کن.

برداشت: به گونه‌ای رفتار کن که اگر روز حساب و کتاب از تو سوال کنند، به خاطر شرم و ادب از پروردگار، سر خود را برنگردانی.

برداشت: با کمک و بخشش، جهان را آباد کن و دل افراد زیر دستت را شاد نگه‌دار.

برداشت: هیچ‌کس در این دنیا به طور ابدی باقی نخواهد ماند، نه ثروتمندان و نه پیشوایان دینی.

برداشت: تو از دنیای پر از ظلم و ستم غمگین نباش، چون این حالتی که الان تجربه می‌کنی، موقتی است و همچون وزش باد، گذراست.

برداشت: در مدت سه سال و سه ماه و در پایان سه روز، او از مقام والای خود بر روی زمین خالی و بی‌مسمی ماند.

برداشت: وقتی بهرام، پادشاه جهان، به پسرش بهرام، آرامش و سرپناهی در دنیای زیرزمین بخشید.

برداشت: زندگی همواره به همین شکل ادامه دارد، پس چرا نگران باشی و دلگیر؟

برداشت: چه می‌گویی و چه می‌جویی؟ شاید حقیقتی در این داستان نهفته باشد که ارزش بیان کردن ندارد.

برداشت: اگر روح تو از درد و غم ضعیف نیست، پس جز یک تابوت تنگ جایی برای نشستن نداری.

برداشت: اگر قرار باشد مرگ این‌چنین باشد، من هم یکی از آن جام‌های بزرگ پر از شراب می‌خواهم.