بخش ۱۳

برداشت: ای کسی که به دنبال دریافت دانش و فهم صحیح هستی، دل خود را از این دنیای پر دردسر و کهنه باز کن و به جستجوی حقیقت بپرداز.

برداشت: در این دنیا مانند ما دو نفر را نخواهی دید که به این اندازه به یکدیگر نزدیک و صمیمی باشند.

برداشت: اگر تو پادشاهی و یا اگر فقط یک کارگزار هستی، هر دو باید بدانی که این دنیا ناپایدار است، اما کسی که در خدمت توست، ممکن است ثابت و پایدار بماند.

برداشت: چه در سختی و رنج باشی و چه در شکوه و مقام، در هر صورت باید در پایان کار، خودت را برای سرنوشت آماده کنی.

برداشت: اگر چرخ زندگی تو را بر اثر سختی‌ها و مشکلات نابود کند، حتی اگر در گذشته همواره خوشبخت و موفق بوده‌ای، دیگر کسی به تو بها نخواهد داد.

برداشت: وقتی زیبایی مانند سرو خوش‌قد و قامت می‌شود، گل‌های نرگس نیز دلگیر و پر از غم می‌شوند.

برداشت: سخن از زیبایی و موقعیت اجتماعی است که چگونه چهرهٔ سرخ و خوش رنگ زعفران می‌تواند موجب شادی و خوشحالی مردم شود، حتی اگر این شادی به قیمت سنگینی باشد. یعنی زیبایی و سرزندگی می‌تواند تأثیری عمیق و مثبتی بر روح‌ و روان انسان‌ها بگذارد.

برداشت: اگر در مقام سلطنت باشی یا در مقام زیردستی، در نهایت چیزی جز خاک سیاه نخواهی یافت.

برداشت: کجاست آن همه بزرگان که با تاج و تخت زندگی می‌کردند؟ کجاست آن جنگجویان پیروزی که همیشه موفق بودند؟

برداشت: کجا هستند آن دانایان و کسانی که شجاعت و افتخار دارند و در میدان جنگ می‌درخشند؟

برداشت: کجاست آن نیاکان برگزیده ما و کجاست آن شیرمردان و انسان‌های پاک‌زاده ما؟

برداشت: همه در زندگی خود، از خاک و زمین استفاده می‌کنند و بر روی خشت‌های سرد می‌خوابند. اما تنها کسی که به فکر کاشتن خوبی‌ها و اعمال نیک است، می‌تواند به نتیجه‌ای مثبت برسد.

برداشت: وقتی سخن من را می‌شنوی، باید از آموزه‌های شهریار اردشیر عبرت بگیری و یاد بگیری.