بخش ۱

برداشت: در بغداد بر روی تختی از عاج نشسته و تاجی زیبا بر سر گذاشته است.

برداشت: با اراده و عزم راسخ، خود را آماده کرده و با ابزار قدرت در جایگاه مناسب نشسته است.

برداشت: پس از آن، او را شهنشاه نامیدند و هیچ‌کس او را از گشتاسپ نشناخت.

برداشت: وقتی که او تاج بزرگی را بر سر گذاشت، همین طور یاد پیروزی را بر تخت جشن گرفت.

برداشت: در این دنیا، گنجینه‌ای از حقایق و ارزش‌ها وجود دارد که از تلاش و مشکلات من ناشی می‌شود و زندگی این جهان به خوشبختی و دشواری‌های من وابسته است.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌تواند این گنج را از من برباید؛ چون رفتار بد او به چشم دیگران می‌آید.

برداشت: وقتی که پروردگار بزرگ جهان از من راضی باشد، من از این خاک سیاه هیچ نگرانی ندارم.

برداشت: تمام جهان در حمایت و حفاظت من قرار دارد و آنچه را که دوست دارم، راه و سرنوشتم را تعیین می‌کند.

برداشت: نباید نگران کارگزاران و فرماندهان من باشید، چه بسا سرهنگ‌ها و سربازان جنگی من.

برداشت: اگر کسی دل پر از آرزوها را ترک کند، او هم می‌تواند از یک بنده یا یک انسان نیکو رفتار، آسان بگذرد.

برداشت: این مکان برای هر کسی باز و قابل دسترسی است، هم برای افرادی که نیت بد دارند و هم برای کسانی که قصد خیر و نیکی دارند.

برداشت: همه جمعیت به‌یک‌صدا دعا کردند که زمین به‌خاطر داد و عدل تو همیشه آباد باشد.

برداشت: او لشکری به همه سو فرستاد تا هر جا که دشمنی وجود دارد، سرنخی از آن پیدا کنند.

برداشت: اگر می‌خواهید کینه‌ورزان را به صلح و دوستی دعوت کنید، باید گاهی با قدرت و شدت عمل کنید و گاهی با نرمش و ملایمت.