بخش ۱۸

برداشت: در جهرم مردی وجود دارد که از اصل و نسب خوبی برخوردار نیست و نام او مهرک نوشزاد است.

برداشت: وقتی او از رفتن اردشیر باخبر شد و متوجه ماندن او بر کنار دریاچه شد،

برداشت: در میدان جنگی که به شدت پرتنش و دشوار است، مسیرها به خاطر تلاش برای دستیابی به خورشید (نماد آرزو و امید) بسته شده است.

برداشت: مردی از جهرم به قصر شاه آمد و از هر طرف بدون شمار، سپاهی را با خود آورد.

برداشت: او تمام دارایی‌اش را به دست لشکری از مزدوران سپرد و آن‌ها را با لباس‌های فاخر و تاج‌های زرین آراست.

برداشت: وقتی اردشیر با فکر و تدبیر به آگاهی رسید، در کنار آبگیر بسیار تأمل کرد.

برداشت: او می‌گوید: چرا من خانه‌ام را نساختم و به جای آن درگیری با بیگانگان را شروع کردم؟

برداشت: بزرگان لشکر را فرا خواند و از روی محبت، سخنان زیادی برایشان گفت.

برداشت: ای سران سپاه، چه چیزی می‌بینید که اوضاع ما این‌گونه تنگ و دشوار شده است؟

برداشت: زندگی پر از سختی‌ها و تلخ کامی‌ها بوده، اما محبت و عشق مرا از محاسبه این رنج‌ها خارج کرده و آرامش بخشیده است.

برداشت: ای پادشاه، با چشمانت در دل سختی‌های زندگی ننگر و مراقب باش، زیرا ممکن است چشم بدی بر تو بیفتد.

برداشت: وقتی که در دل، دشمنی مانند خورشید پنهان است، چرا باید به شدت در این دنیا جستجو کنیم؟

برداشت: تو به عظمت و بزرگی شناخته می‌شوی و همه ما تحت فرمان تو هستیم.

برداشت: فرمان داد تا سفره‌ای بیافرینند و شراب و جام را آماده کنند و نوازندگان را طلبیدند.

برداشت: چندین بره را بر سر سفره گذاشتند و به آنها غذایی برای خوردن دادند.

برداشت: زمانی که اردشیر شروع به خوردن نان کرد، ناگهان یک تیر تیز به او رسید.

برداشت: در آنجا بره‌ی پاک و چاقی نشسته بود که تیر به‌طور کامل در آن غرق شده بود.

برداشت: بزرگان دانا و جنگ‌آور در آن زمان از نان و معیشت خود بهره‌ور بودند و دستشان برای زندگی و کار آزاد بود.

برداشت: آنها تصویری را مشاهده کردند که آن تیر تیز مانند کلام زشت و ناپسند بزرگان به زبان می‌آورد.

برداشت: هرکس از درد و غم دیگری به شدت رنج می‌برد و عاطفه‌اش جریحه‌دار می‌شود، مانند بره‌ای دردمند که تیر از بدنش بیرون کشیده شده است.

برداشت: نوشته‌ای بر تیرهایی که به پهلوی می‌زنند، ای شاه دانا، اگر بشنوی.

برداشت: تیر بسیار تندی از بالای دژ به سوی ما آمد که نشانه‌ای از بخت و خوش‌اقبالی‌امان بود و ما را آرامش بخشید.

برداشت: اگر ما بر اردشیر حمله کردیم و او را شکست دادیم، تو بر سر گذرگاه تیراندازی خواهی کرد.

برداشت: نباید همانند او، کسی به مقام و بزرگی برسد و در این زمانه، خود را فریب دهد و به پستی و تنبلی کشیده شود.

برداشت: در اینجا اشاره به این است که نام برجسته موبدان (روحانیان زرتشتی) در زمان اردشیر، بر روی یک چوب تیر نوشته شده و کسی آن را می‌خواند. این تصویر نشان‌دهنده‌ی اهمیت و اعتبار موبدان در جامعه آن زمان است.

برداشت: بین دژ تا او دو فرسنگ فاصله بود و دل بزرگ‌منشان از آن سخن تنگ و ناراحت بود.

برداشت: هر کسی به خاطر بزرگی و نیکی‌هایش از سوی خداوند بر شاه زمین ستایش می‌شود.