بخش ۴۴

برداشت: وقتی لشکر از رنج و درد پادشاه با خبر شد، بر افراد نامدار و برجسته سیاه پوش شدند.

برداشت: به یک تخت بزرگ، فردی را منصوب کردند و این باعث شد تا تمامی عالم پر از صحبت و گفتگو شود.

برداشت: سکندر وقتی از وضع لشکرش مطلع شد، فهمید که روز به پایان نزدیک می‌شود.

برداشت: فرمان دادند تا تخت سلطنت را از کاخ خارج کنند و به دشت هامون ببرند.

برداشت: بخاطر بیماری او، سپاهیان غمگین شدند و هنگامی که چهره شاه را بی‌رنگ و پریده دیدند، ناراحت‌تر شدند.

برداشت: همه‌ی دشت به شدت به هم ریخت و شور و شوق به راه افتاد، همان‌طور که بر اثر گرما، آب به جوش می‌آید.

برداشت: هر کس که از روزگار بد صحبت می‌کند، باید بداند که اگر از میان رومیان، سلطانی کم شود، اوضاع تغییر خواهد کرد.

برداشت: زمانی فرامی‌رسد که بخت بد من به اوج می‌رسد و باعث ویرانی سرزمین روم خواهد شد.

برداشت: همه دشمنان به خواسته‌های خود رسیدند و به جایی دست یافتند که آرزویش را داشتند.

برداشت: از این پس جهان تلخ خواهد شد و ما به صورت آشکار و پنهان به شور و هیجان خواهیم پرداخت.

برداشت: قیصر با صدایی ملایم گفت که باید با احتیاط و در دقت عمل کنید و از ترس و شرم خودداری نمایید.

برداشت: از نصیحت من دور نشوید، زیرا اگر چنین کنید، از جان و هستی خود بهره‌مند نخواهید شد.

برداشت: پس از من کار شما همان خواهد بود، نه اینکه روزگار با من بدی کند.

برداشت: او این را گفت و جانش از بدنش خارج شد و آن شاه معروف که لشکرها را می‌شکست، از دنیا رفت.

برداشت: از لشکر صدای بلندی برخاست، تا جایی که فریاد آن‌ها باعث شد گوش‌ها را بدرند و بشکنند.

برداشت: همه بر سر خود خاک می‌پاشیدند و از چشمانشان اشک‌های دل به زمین می‌ریختند.

برداشت: آتش را به درون خانه انداختند و هزار اسب را بی‌سر کردند و حالتی حقیر و ذلیل گرفتند.

برداشت: بر زین اسب‌هایی که پایین آمده‌اند، تو گفتی که زمین نیز برمی‌خیزد.

برداشت: صندوق زرینی را بردند و ناله‌ای از آسمان به گوش رسید و بر زمین پخش شد.

برداشت: سکوبا (شخصی یا پوششی) با گلاب روشنی او را شست و شو داد و بر تنش عطر ناب کافور پاشید.

برداشت: از پارچه‌های زیبا و گران‌قیمت برای پوشاندن او استفاده کردند و او را مانند یک پادشاه در جمع مردم به نمایش گذاشتند.

برداشت: تن بزرگوار را زیر پارچه‌ای از چین قرار دادند تا به پای عسل برسد.

برداشت: سربازان شجاع و قوی درخت، با سختی و دقت، به شکل تابوتی تنگ درآمدند.

برداشت: در این جهان فانی، عمرت را در چیزهای بی‌فایده و ناپایدار صرف نکن، زیرا ارزش و اعتبار تو به مقام و ثروت نیست؛ بلکه به کارهای نیک و یادگارهایی است که از خود برجا می‌گذاری.

برداشت: هنگامی که تابوت را از آن دشت برداشتند، همه دست بر دست گذاشتند و به تماشای آن پرداختند.

برداشت: دو زبان رومی و فارسی در گفت‌وگو هستند و سخنانشان از عمق اندوه و مصیبت ناشی از فقدان یک انسان بیان می‌شود.

برداشت: هر کسی که به زبان فارسی صحبت می‌کند، می‌گوید که نباید چیزی جز حقایق را از او پنهان کرد.

برداشت: وقتی خاک پادشاهان در اینجا باشد، تابوت‌ها در سراسر جهان چه تلاشی می‌کنند.

برداشت: یک مرد رومی گفت که برای پیدا کردن راه درست، باید به دنبال شخصی باشی که در این مسیر تجربه و دانایی دارد؛ زیرا نمی‌توان فقط بر اساس نظر خود به مقصد رسید.

برداشت: اگر شما صحبت‌های من را بشنوید، متوجه خواهید شد که سکندر در جایی ظلم و فساد می‌کند که در آنجا زندگی به خوبی جریان دارد.

برداشت: یکی از پارسی‌زبانان گفته است که اگرچه به زبان‌های مختلف و زیاد سخن بگویید، در نهایت به اصل و بنیاد موضوع نخواهید رسید.

برداشت: من به شما یک چمنزار زیبا را نشان می‌دهم که از دوران شاهان و گذشتگان به یادگار مانده است.

برداشت: او را گناهکار دانست آن مرد دانا، چرا که در دل جنگل و در کنار آبگیر، چیزی پنهان است.

برداشت: اگر از تو بپرسند، پاسخ همچون صدای کوهی به گوش همه می‌رسد و درک می‌شود.

برداشت: بیایید پیر و ناتوان را بیاورید و اینجا تابوتش را نیز آماده کنید.

برداشت: اگر از کوه بپرسید، آن کوه به شما پاسخ خواهد داد و این پاسخ شما را خوشحال و خرسند خواهد کرد.

برداشت: گروهی از حاضران در دشت به شکلی تند و پرشور حرکت کردند و اکنون در آن جنگل، در حال شکار چیزی هستند که نیاز به بازخوانی و بررسی دارد.

برداشت: گفتند که شما در مورد تابوت شاهان چه پاسخی دارید، و او در پاسخ گفت که این موضوع را نمی‌توان فاش کرد.

برداشت: خاک سکندر، که یکی از بزرگ‌ترین پادشاهان تاریخ بود، به اسکندر تعلق دارد، اما به خاطر بدی روزگار و شرایط سختی که او را محاصره کرده است، همچنان در آن وضعیت قرار دارد. این بیان نشان دهنده این است که حتی بزرگ‌ترین انسان‌ها هم در برابر زمان و مشکلات زندگی آسیب‌پذیرند.

برداشت: وقتی صدای آواز را شنیدند، نیروها به راه افتادند و از آن جنگل صندوقی را برداشتند.