بخش ۳۶

برداشت: وقتی به سمت غرب رفت، با دیدن شرق از دنیای موجود تصمیم به رفتن گرفت.

برداشت: بره‌بر به یک شهر پاک و مطهر نگریست، به نظر می‌رسید که گویی باد و خاکی از آنجا عبور نکرده است و همه چیز کاملاً تمیز و بی‌آلایش است.

برداشت: هنگامی که صدای طبل از پشت فیل به گوش رسید، بزرگان به دو سمت رفتند.

برداشت: جهانگرد وقتی که آنان را دید، به آن‌ها محبت کرد و مانند خورشید مراتب عزت و ارادت را برایشان نشان داد.

برداشت: سوالی مطرح شد که آیا می‌توان اندازه‌ای برای چیزهای شگفت‌انگیز و فوق‌العاده تعیین کرد؟ پاسخ این است که چنین چیزی ممکن نیست، زیرا این امور فراتر از هر معیاری هستند.

برداشت: مردم در برابر پادشاه سخن گفتند و از سختی‌ها و مشکلاتی که دوران زندگی به آن‌ها تحمیل کرده، شکایت کردند.

برداشت: کار مهمی در پیش داریم و باید با پادشاه پیروزمند صحبت کنیم.

برداشت: این کوه تا آنجا که به ابر می‌رسد، نشان‌دهنده‌ی عواطف و درونیات ماست که پر از رنج، درد و غم است.

برداشت: ما از چیزی که به ما قدرت مقابله نمی‌دهد نمی‌توانیم فرار کنیم، از خطر یاجوج و ماجوج نیز نمی‌توانیم خواب راحتی داشته باشیم.

برداشت: زمانی که غم و ناراحتی به شهر ما نزدیک می‌شود، همه آن دردها و مشکلات برای ما خواهد بود.

برداشت: همه چهره‌ها چون چهره‌ی شیر هستند و زبان‌ها سیاه، چشمان پر از خون دارند.

برداشت: افراد با چهره‌های تیره و دندان‌هایی مانند دندان‌های گراز، در تلاش‌اند تا خود را بالاتر از دیگران نشان دهند.

برداشت: تمام بدنشان پُر از مو است و موهایشان مانند نیل سیاه است، در حالی که سینه و گوش‌هایشان به شکل فیل است.

برداشت: اگر یکی را در خانه جا دهند، دیگری بر تن خود پوششی می‌اندازد.

برداشت: هر موجودی از خود فرزندان زیادی به دنیا می‌آورد، اما کسی نیست که بتواند تعداد دقیق آن‌ها را بشمارد.

برداشت: هنگامی که مانند اسب‌ها جمع می‌شوند، به هم می‌پیوندند و مانند گورخرها می‌ستانند.

برداشت: بهار که از میان ابرها سر برمی‌آورد، همانی است که دریا نیز به طغیان درمی‌آید و سبز و جوشان می‌شود.

برداشت: وقتی که موجی از آب صدایی بلند تولید کند، ابرها در آسمان بلند می‌شوند مانند یک شیر درنده.

برداشت: ابر به شکل غولی به زمین فرو می‌افتد و مانند کوه، گروهی از افراد را به سوی خود می‌کشاند.

برداشت: زندگی آن‌ها به مانند خورشید است که سالیان دراز بر سرشان می‌تابد و باعث می‌شود چهره و زیبایی آن‌ها پرجنب و جوش و شکوفا گردد.

برداشت: گیاهان به وجود آمدند تا غذای لازم را برای انسان‌ها و دیگر موجودات فراهم کنند و در هر جا که نیاز باشد، خوراکی‌ها را بیاورند.

برداشت: وقتی سرما شدید باشد، انسان‌ها لاغر و ضعیف می‌شوند و صداهایی شبیه به پرندگان از خود در می‌آورند.

برداشت: در بهار، اگر ببینی که روزگار به شکل گرگ‌ها خشن و با صدای بلند است، مانند یک فیل بزرگ نترس و قوی به نظر می‌رسد.

برداشت: اگر پادشاهی راه حلی پیدا کند که غم دل ما را از بین ببرد.

برداشت: بسیاری از افراد پس از مرگ به خاطر کارها و نیکی‌هایشان مورد ستایش قرار می‌گیرند و آثار آنها در جهان باقی می‌ماند.

برداشت: به بزرگوارانه رفتار کن و زحمت‌هایمان را به دوش بگیر، زیرا تو از رحمت الهی بهره‌مند نیستی.

برداشت: سکندر در بین آن‌ها ماند و به شدت شگفت‌زده شد و افکار و نگرانی‌ها، خاطر او را مشغول کرد.

برداشت: پاسخ اینگونه بود که آنچه ما داریم، گنجینه‌ای است که از شهر شما به دست آمده و تجربه و زحمتی که در این راه کشیده‌ایم.

برداشت: من این مسیر را به رهبری اندیشه نیروی نیکی و بخشندگی یک خدا ادامه می‌دهم.

برداشت: هر یک از آنها گفتند: ای پادشاه، روزهای بد و ناگوار از تو دور باشد.

برداشت: تمام آنچه که از ما انتظار می‌رود این است که به یکدیگر احترام بگذاریم و از یکدیگر حمایت کنیم، زیرا تا زمانی که در این دنیا هستیم باید به هم خدمت کنیم و یکدیگر را یاری دهیم.

برداشت: هر چه بخواهی بیاوریم، زیرا ما چیزی بیشتر از این نداریم.

برداشت: سکندر وارد شد و به دور و برش نگاه کرد، سپس گروهی از فیلسوفان را که کوه را آورده بودند، مشاهده کرد.

برداشت: او دستور داد تا سازندگان سازها مس و ورق طلا و پتک سنگین را به او بیاورند.

برداشت: هر چه می‌توانید چوب و سنگ و هیزم بیاورید، به اندازه‌ای که به کار بیاید.

برداشت: آنها چیزی را که بسیار خواسته بودند، بی‌مهابا برداشتند، وقتی که کار و فکر درست شد.

برداشت: هر کسی که در حرفه‌اش استاد باشد، چه در دیوارسازی و چه در آهنگری، نشان از مهارت و توانایی اوست.

برداشت: مردم از زمین به سمت اسکندر آمدند و در کار مهمی برای کمک و یاری او متحد شدند.

برداشت: از هر سرزمینی، گروهی از دانشمندان جمع شدند و بین دو دیوار، که در کنار کوه واقع شده بود، فضا را ایجاد کردند.

برداشت: از ریشه تا نوک تیغ او را همچون صد شاهین در پهنای او می‌نگرم.

برداشت: یک ذره از او مانند یک انگشت و آهن، به شکلی پراکنده و اندکی از مس وجود دارد.

برداشت: در اینجا به طعنه به کسانی اشاره می‌کند که با چالاکی و ترفندهای خود، مسائلی را به هم می‌ریزند و در واقع نشان دهنده این است که دانش و فریب‌کاری به راحتی می‌تواند اوضاع را تغییر دهد و در دنیای انسان‌ها تأثیرگذار باشد.

برداشت: هر جواهری به ترتیب خود را از خاک به تیغ یا تیغ مانند آژده تبدیل می‌کند.

برداشت: آب و روغن زیادی را با هم مخلوط کردند و بر روی جواهرات ریختند.

برداشت: بسیاری از مردم به نشانه غم و اندوه بر سر خود زدند و دستور داده شد که آتش برافروزند.

برداشت: در اینجا اشاره به این دارد که زمانی که فرمانده پیروزی دستور می‌دهد، آهنگران و هنرمندان با تعداد بسیار، برای انجام کار و خدمت به او آماده می‌شوند.

برداشت: وزش باد از کوه به صدا درآمد و بر اثر گرمای آتش، ستاره‌ای شکل گرفت.

برداشت: این روزگار بر ما گذشته که در آن، مانند آهنگران، همواره در حال تلاش و رنج کشیدن هستیم و مشکلات ما مانند شعله‌های آتش، جان‌فزا و طاقت‌فرساست.

برداشت: گنجینه‌های ارزشمند را به‌هم متصل کردند و از آن‌ها آتش تندی ایجاد کردند.

برداشت: از یاجوج و ماجوج، دنیا تحت تأثیر قرار گرفت و زمین به مکانی برای راه رفتن و نشستن تبدیل شد.

برداشت: این جمله اشاره دارد به اینکه چیزی که به آن اشاره می‌شود، ارتفاعش پانصد واحد است و عرضش سیصد واحد. به عبارت دیگر، ارتفاع آن بسیار بیشتر از عرضش است.

برداشت: به خاطر معروفیت و قدرت اسکندر، جهانی از ظلم و ستم رهایی یافت.

برداشت: برو تا بزرگ‌ترها تو را ستایش کنند، زیرا بدون تو نه زمانی وجود دارد و نه زمینی.

برداشت: در آن مکان چیزی که وجود داشت، به فراوانی نزد شاه برده شد.

برداشت: او از آنها قبول نکرد و خود را کنار کشید، و جهان به خاطر آن کار در شگفت مانده است.