بخش ۳۴

برداشت: سکندر به سمت روشنایی حرکت کرد و در حالی که بر فراز کوهی قرار داشت، منظره‌ای درخشان را مشاهده کرد.

برداشت: بر فراز کوه سخت و استوار، ستونی ایستاده که سر آن به ابرها می‌رسد و از چوب مانند عود ساخته شده است.

برداشت: بر روی هر چیز قائم و استوار، نشانه‌ای بزرگ و پر رنگ وجود دارد که نشان‌دهنده‌ی قدرت و عظمت آن است، همچون پرنده‌ای بزرگ و سبز که نشانه‌ی زندگی و سرزندگی است.

برداشت: به زبان رومی صحبت کردند و جهانیان پیروزمند را دعوت کردند.

برداشت: وقتی قیصر صدای آواز را شنید، به سوی پرندگان رفت و با ناز و غرور به سمت آن‌ها حرکت کرد.

برداشت: به پرنده گفت: ای محبوب رنجور، چرا در این خانه بی‌حاصل به جست‌وجو می‌پردازی؟

برداشت: اگر به بلندی‌های آسمان نگاهی بیندازی و سر خود را به سمت آن بالا ببری، دوباره به زیر برمی‌گردی و در اینجا دچار نیاز و کمبود خواهی شد.

برداشت: حالا که آمدی، آیا چیزی از بی‌پناهی و مشکلات دیگران مشاهده کردی، یا فقط به ظاهری زیبا و ساخته شده از ماده‌های محکم و قابل اعتماد نگاه می‌کنی؟

برداشت: اینطور پاسخ داد که از این دو حالت که وجود دارد، یکی به زنا مربوط می‌شود و دیگری جایی برای نشستن است.

برداشت: زمانی که او پاسخ را شنید، در جای خود فروتر نشست و مردی که به God ایمان داشت، به تفکر و تعمق فرو رفت.

برداشت: از تو می‌پرسم آیا صدای رود را در این دنیا شنیده‌ای، صدای شاد و سرمست آن و نواهای دلنشینش؟

برداشت: این پاسخ را داد که هر کسی که از زندگی و خوشی‌هایش بهره‌برداری نکند، در واقع چیزی از زمانه نصیبش نخواهد شد.

برداشت: او را شاد نمی‌خوانند مردم و اگر جان و دلش را هم بگذارد، باز هم نمی‌توانند او را شاداب ببینند.

برداشت: چوبی که به زمین افتاده، از بر آن پرنده رنگی خالی شده و تهی مانده است.

برداشت: از شخصی دانا و راستگو پرسیدند که آیا دانش و حقیقت بیشتر است یا نادانی و دروغ؟

برداشت: پاسخی که داد حاکی از این است که فرد دانا و صاحب علم، همواره برتری و افتخار را از هر دو طرف به دست می‌آورد.

برداشت: پرنده‌ای از خاک تیره به سوی چوب عمودی پرواز کرد و با چنگال‌هایش آن را تمیز کرد.

برداشت: یک فرد یزدان‌پرست از قیصر پرسید که آیا در شهر تو بر روی کوه شخصی نشسته است.

برداشت: زیرکانه و با اندیشه درست، او به مرد گفت که وقتی مردانگی و صفات نیکو را در خود بیابد، خدایان و فرشتگان او را در بلندای کوه‌ها خواهند ستود.

برداشت: از آن چوبی که جوینده می‌سازد، نشانه‌ای از دنیای روشن و شاداب به وجود می‌آید.

برداشت: پرنده‌ای که با منقار تیزش به شکار می‌پردازد، زمانی که از خطر قیامت و بلایای آن ایمن شد، به این کار ادامه می‌دهد.

برداشت: به قیصر دستور دادند که بدون هیچ گروهی، پیاده به بالای سر کوهی برود.

برداشت: بنگرند که بر فراز کوه چه خبری است که شادی را از دل شادمان می‌زداید.