بخش ۳۲

برداشت: هر چیزی را که خواستند پرسیدند و دریا به آنها نشان داد و به خاطر آن، لشکر به سمت مغرب حرکت کرد.

برداشت: یک شهر بزرگ به او نزدیک شد و درون آن مردمان بزرگی وجود داشتند.

برداشت: همه چهره‌ها سرخ و موها زرد است و همه آماده‌ی جنگ در روز نبرد هستند.

برداشت: به دستور سکندر، دو نفر به جلو حرکت کردند و به حالت احترام سرهای خود را خم کردند.

برداشت: سکندر از مردم سرکش پرسید که در این مکان چه چیز شگفت‌انگیزی وجود دارد.

برداشت: یک مرد پیر به او گفت، ای پادشاه خوشبخت و کسی که مردم را به خود جلب می‌کند.

برداشت: یک آبگیر وجود دارد که در آن هیچ‌کس آبی را نمی‌بیند، به خاطر همین هیچ‌کس به آنجا نمی‌رود.

برداشت: وقتی که خورشید در آسمان به نقطه‌ای خاص می‌رسد، در عمق دریا ناپدید می‌شود.

برداشت: زمانی که چشمه‌اش تیره و کدر شود، جهانی که در آن هستیم، به‌دردسرهایی دچار خواهد شد و آنچه در این دنیا پنهان است، نمایان خواهد شد.

برداشت: از آن مکان تیره و تار، به حدی سخن شنیدم که هیچگاه به انتها نرسید.

برداشت: مردی با دانش و آگاهی، به تصویری از خداوند می‌نگرد و در دلش می‌گوید که او وجود دارد و در این لحظه به او ایمان می‌آورد.

برداشت: مردی با اندیشه و خرد، با زبان باز سخن می‌گوید و در نامگذاری چیزی که به او زندگی و شادابی می‌بخشد، از کلمه‌ای که نماد حیات است، استفاده می‌کند.

برداشت: یک انسان با خرد و آگاه به راحتی متوجه می‌شود که هر کسی که از آب حیات بنوشد، در واقع زنده است و مرگ برای او معنایی ندارد.

برداشت: از بهشت چشمه‌ای جاری است که می‌تواند گناهان را بشوید و بر آن تن بریزد.

برداشت: پادشاه از این که چرا درون این مکان تاریک است، پرسید، مانند مکانی که چارپایان در آن می‌روند.

برداشت: خداپرست به این نتیجه رسید که باید در مسیر درست و صحیح قرار بگیرد و در آنجا بایستد.

برداشت: به چوپان دستور داد که گله را به طور کامل به محل لشکر بیاورد.

برداشت: او از میان آن لشکر ده هزار نفر را انتخاب کرد و همه آن‌ها را هر چهار سال یک بار به میدان جنگ فرستاد.