بخش ۲۵

برداشت: سکندر با دلی آزاد و رها به سرزمین دانش و علم قدم گذاشته است، مانند کوهی استوار و بدون قید و بند.

برداشت: او هیچ‌گاه دلش را از آرزوی دیدن چهره‌اش دور نکرد، هرگز نمی‌توانست از عشق او جدا شود.

برداشت: آن شب و صبح زود سپری شد و شخصی از ایوان به سوی شاه آمد.

برداشت: فرمانده در میانه‌ی میدان در حال فرماندهی بود و تمام افراد اطراف او جمع شده بودند.

برداشت: در اینجا به تصویر زیبایی از خانه و شکوه آن اشاره شده است. سر در خانه با مواد باارزش و ظریف تزئین شده و درونش پر از جواهرات و زیبایی‌های گوناگون است. این توصیف نشان‌دهنده‌ی اهمیت و زیبایی فضای داخلی و بخش بیرونی خانه است.

برداشت: در جلو او، گروهی از عطر خوش مشک وجود دارد و دو فرزند شایسته در برابرش قرار گرفته‌اند.

برداشت: این بیت به معنای این است که وقتی شرایط و توانایی‌های انسانی را محدود کنند و تحت کنترل قرار دهند، او به راحتی به انتقاد و فریاد می‌پردازد. در واقع، این عبارت نشان‌دهنده واکنش افراد به سختی‌ها و محدودیت‌هاست.

برداشت: پسر ارشد به مادرش گفت: ای مادر، تو شهباز نیکو و دادگر هستی.

برداشت: کاری کن که کسی که قبل از تو حضور دارد، با هدایت و راهنمایی تو خوشحال و راضی شود.

برداشت: در مسیر زندگی، باید سعی کنیم که به کسی آسیب نزنیم و حتی دشمنان خود را نیز بی‌اعتنا بگذاریم.

برداشت: وجود اوست که جان پاک مرا زنده می‌کند و من بر این باورم که روح روشن من نیز از آن اوست.

برداشت: مادر به او گفت که من این کار را انجام می‌دهم تا او را بیشتر بزرگ و محترم کنم.

برداشت: به اسکندر، پادشاه مشهور، گفته می‌شود که اکنون باید چیزهایی را که پنهان است، پیدا کند و آشکار کند.

برداشت: می‌پرسی که چه می‌خواهی و نظر سکندر چیست؟ چه کسی تو را از شاه و فرماندهی می‌رانَد؟

برداشت: سکندر به او گفت: ای عزیز، مدت طولانی است که در کنار تو هستم.

برداشت: به من گفتند که برای گرفتن حق و مرزت برو و اگر دیر کنی، سپاهی برایت می‌آورم.

برداشت: من نه در کشور او می‌مانم و نه به خاطر تاج و تخت، نه به خاطر قدرت و نه سلطنت، نه به خاطر ثروت و نه شانس.