بخش ۲۱

برداشت: سکندر وقتی از معلم خود شنید، دستور داد تا نویسنده‌ای به نزد او بیاید.

برداشت: نامه‌ای بر روی پارچه‌ای نرم و لطیف نوشته شد که مربوط به شیراوژن، اسکندر، و شهر گیر است.

برداشت: نزدیک قیدافه، فردی باهوش و بزرگ است که به او شهرت و نامی بلند داده‌اند.

برداشت: ابتدا به ستایش خداوند می‌پردازیم که خورشید و نورانی‌کنندهٔ ماه و چرخش آسمان را آفریده است.

برداشت: خداوند همواره به بندگانش نعمت می‌دهد و کسی که لایق و شایسته باشد، از او بیشتر بهره‌مند می‌شود.

برداشت: ما به سرعت به جنگ تو نرفتن، بلکه به سمت مهمانی و دلربایی تو گرایش پیدا کردیم.

برداشت: وقتی این نامه را به دست تو برسانند، اندیشه‌ی تیره‌ات روشن و شفاف خواهد شد.

برداشت: اگر به فرمان ما بروی، می‌فهمی که دیگر ارتباطی با ما نداری و ما هم از تو بی‌نیازیم.

برداشت: عقلت را به کار ببر و آینده را به درستی پیش‌بینی کن، همچنین خود را با پاکی و دیانت نشان بده.

برداشت: اگر هیچ تلاشی در کار خود نداشته باشی، جز نتیجه‌ای که از روزگار بر می‌آید ، نخواهی دید.

برداشت: اگر می‌خواهی به درستی و از روی انصاف قضاوت کنی، نباید به دور از واقعیت و شرایط دیگران قرار بگیری. باید تلاش کنی تا با درک کامل از وضعیت کسانی که دارند زندگی می‌کنند، به آنها نگاه کنی.

برداشت: وقتی نام او به خاطر باد خشک شد، مهری بر روی آن قرار دادند که از مشک ساخته شده بود.

برداشت: هیون تگاور به راه آمد، با صدای فرمان آن شاه مشهور.

برداشت: وقتی آن نامه را که قیدافه نوشته بود، خواند، از سخنان او حیرت‌زده شد.

برداشت: به پاس نخستین آفرین خداوندی که زمین را برای ما گسترانیده و فراهم کرده است، باید درود و سپاس بگوییم.

برداشت: تو را بر دیگران پیروز و برجسته کرد تا بر داراها و ناموران سرزمین سند برتری یابی.

برداشت: شما مرا با این افراد مقایسه می‌کنید و به سرنوشت من با افتخار آن‌ها بی‌اعتنایی می‌کنید.

برداشت: من از زیبایی و توانایی‌ام بیشتر از آنچه که برای لشکر و ثروت یک شاه نیاز است، دارم.

برداشت: من از تهدیدهای قیصران می‌ترسم و تحت تاثیر آن‌ها دچار تردید و تغییر شدم.

برداشت: بسیاری از افراد و نیروها وجود دارند که هر کدام دارای مقام و قدرتی خاص هستند.

برداشت: اگر بخواهم از هر طرف فریاد بزنم، هیچ‌کس در این سرزمین جایی برای نشستن نخواهد داشت.

برداشت: هرگاه فرمانروایی با لشکری از مرزهای کشور وارد شود، گنجی در برابر او وجود دارد.

برداشت: تو چه با کمال و بی‌دلیل سخن می‌گویی، در حالی که از دارا بودن خود می‌فریبی و به دروغ به خود می‌نازی.

برداشت: یک موجود زنده، نامه‌ای را بر روی ورقی با مهر طلایی قرار داد و آن را مانند باد به سمت جلو پرتاب کرد.