بخش ۹

برداشت: پیامبری آمد مثل باد، و آنچه را که شنیده بود، گفت و نامه‌ای را نیز به او داد.

برداشت: سکندر، پیامبری را به سوی نزدیک آن شخصیت معروف فرستاده است تا گفتگو کند.

برداشت: به او بگو که آن چیز چیست که در دنیا نه به طور علنی و نه به طور پنهانی، برای کسی وجود ندارد.

برداشت: هر چیزی که در جهان وجود دارد، همانگونه که هست، باقی خواهد ماند و آفرینش چیزی بیشتر از آنچه هست، امکان‌پذیر نیست.

برداشت: فرستاده‌ای به سوی شاه آمد و مانند شعله آتش، راه را با شتاب پیمود.

برداشت: این جمله به این معناست که شخصی در حال بیان نکته‌ای است که چهار مورد وجود دارد که هیچ کس در دنیا آن‌ها را ندارد.

برداشت: پادشاهی می‌خواهد بداند که چیست، زیرا چیزهایی که دیده نمی‌شوند، پاک و نابود نشدنی هستند.

برداشت: وقتی او از نیرنگ آن بیگانه باخبر شد، از جا برخاست و به همراه راهنما نشست.

برداشت: فرستاده را به خوبی پذیرا شدند و از هر طرف با احترام و محبت با او رفتار کردند.

برداشت: سپس پادشاه به فرستاده گفت که من دختری دارم که در خفا نگه داشته‌ام.

برداشت: اگر آفتاب به دیدار او بیاید، از زیبایی چهره‌ی او، نورش کمرنگ و تیره خواهد شد.

برداشت: کمند بلند او مانند رنگ قیر است و از لبانش بوی شیر به مشام می‌رسد.

برداشت: وقتی که او سخن را آغاز کند، سرو بلند و زیبای گل را خم می‌کند و به شکوهی دلنشین می‌آورد.

برداشت: از دیدن چهره‌اش داستان‌ها به سرعت شروع به شکل‌گیری می‌کنند و واقعاً خرد و فهم را به پرورش می‌کشند.

برداشت: زمانی که جان سکوت می‌کند، شرم و حیا وجود دارد و باعث می‌شود کسی در این دنیا چیزی نبیند.

برداشت: رهبر و سردمدار از نسل نیکان و دوست‌دار خداوند است و قلب او مملو از خجالت و اجتناب از ناپاکی‌هاست.

برداشت: من جام دیگری دارم که باید آن را پر کنی و اگر آب هم بر آن بریزی، باز هم پر می‌شود.

برداشت: اگر کسی به مدت ده سال با دوستانش دور هم بنشیند و جشن بگیرد، هرگز نخواهند دید که از میزان شراب در جامشان کاسته شود.

برداشت: همت و اراده انسان به ما نیرو می‌دهد و حتی وقتی که آب سرد می‌نوشیم، نباید به اندازه‌ای باشد که از تلاش و کوشش ما کم کند.

برداشت: من تازه یک پزشک جدید دارم که وقتی بیند اشک‌های من را، علت آن را برایم توضیح می‌دهد.

برداشت: اگر او در گذشته باشد، پس هرگز از درد و رنج نمی‌پیچد و به سختی‌ها واکنش نشان نمی‌دهد.

برداشت: من در میان جمع، رازی دارم که به جز یکی از فیلسوفان، هیچ کس از آن خبر ندارد.

برداشت: همه موجودات به شاه می‌گویند که از چرخش خورشید و درخشندگی ماه خبر دارند.

برداشت: فرستادهٔ معروف بازگشت و همراه با خود خبری آورد.

برداشت: زمانی که فردی به پیش سکندر (پادشاه) آمد، به او گفت که دل شاه دنیا همچون گلی شگفت‌انگیز و زیبا است.

برداشت: او به او گفت: اگر این حرف حقیقت دارد، پس این چهار چیز، ارزش دنیا را تعیین می‌کند.

برداشت: وقتی این چیزها را به من نزدیک می‌فرستند، جان تاریک من روشن و درخشان می‌شود.

برداشت: من بر این زیبایی و شکوه او پا نمی‌زنم و به جایی که باید برمی‌گردم.