بخش ۲

برداشت: در آن زمان، مردی به نام فیلقوس در روم مدتی زندگی می‌کرد و در همان جا منظره‌هایی را از عشق و بوسه‌ها تجربه کرد.

برداشت: سکندر بر تخت نیا نشسته و با دقت به اطراف نگاه می‌کند و سپس دست خود را به سوی کسی دراز کرده و او را به خود نزدیک می‌کند.

برداشت: یک فرد مشهور و بزرگ به روم آمد که به خاطر او تمام سرزمین و کشور شاد و خوشحال بود.

برداشت: حکیم و دانایی که به ارسطو شهرت دارد، فردی خردمند، آگاه و با روحیه‌ای وسیع و آزاد است.

برداشت: آن فرد نیک‌سیرت به نزد سکندر رفت و به وضوح سخن گفت و جایگاه خود را به‌دست آورد.

برداشت: او به او گفت: ای سرور خوشحال، تو در این کار نام خود را گم می‌کنی.

برداشت: تخت سلطنت کیانیان مانند تو را دیگر نخواهد دید و هرگز با کسی آرام نخواهد شد.

برداشت: هر زمان که احساس کنم به مقصد و هدفی بزرگ دست یافته‌ام، دیگر نیازی به راهنمایی و هدایت در این دنیا ندارم.

برداشت: بدان که اگر به سخنان اهل دانش گوش ندهی، نادان‌ترین فرد هستی.

برداشت: ما از خاک ساخته شده‌ایم و به همین خاک تعلق داریم، اما در این حال به خاطر ناتوانی‌ و ضعف‌ خود، دل را به او سپرده‌ایم.

برداشت: اگر رفتار خوبی داشته باشی، نام نیک تو بر سر زبان‌ها خواهد بود و یاد تو همیشه در دل‌ها با شادی باقی می‌ماند.

برداشت: اگر بدی کنی، تنها نتیجه‌اش بدی خواهد بود و در این دنیا هرگز نمی‌توانی شاد و خوشحالی داشته باشی.

برداشت: شاه به خوبی به این نکته دست یافته بود که هیچ‌کس در این دنیا نمی‌تواند از روزهای بد و دشواری‌ها فرار کند.

برداشت: سکندر این صحبت را شنید و از آن خوشش آمد، بنابراین به سخن‌گو دستور داد که ادامه دهد.

برداشت: به دستور او، هر چه انجام شد، چه در مهمانی و چه در جنگ و چه در مواردی که شرم و نبرد وجود داشت، صورت گرفت.

برداشت: هر زمان که به نو و تازه‌ای توجه کردی و به آن احترام گذاشتی، زمانی که به مقام و جایگاه خاصی رسیدی، اعتبار و شخصیت خود را از دست ندادی.

برداشت: به گونه‌ای بد، که فرستاده‌ای سخن‌گو و روشنی دل، آزاد و بی‌قید و بند روزی به تو می‌فرستد.

برداشت: از نزدیک دارا به روم آمد، جایی که برای آباد کردن سرزمینش مالیات خواهد گرفت.

برداشت: سخنی به سکندر گفتند که او را اندوهگین کرد و این موضوع درباره مالیات قدیمی بود.

برداشت: به او بگو که به دارا نزدیک شود و بگوید که رنگ و بوی ما به خاطر باج تغییر کرده است.

برداشت: پرنده‌ای که تخم‌های طلا می‌گذارد، به خاطر مردی که بی‌ارزش است، سرش را به زیر می‌آورد.

برداشت: او پاسخ را ارسال کرد و به این شکل شنید که بترسد و از روم غایب شد.

برداشت: سکندر با تمام سپاهش به گفتگو پرداخت و سخنان گذشته را از ذهن آنها دور کرد.

برداشت: او چنین گفت که مرد خوب، با وجود گردش‌های سخت زمان هرگز نباید انتظار داشته باشد که مشکلات و سختی‌ها به آسانی حل شوند.

برداشت: باید به این فکر کنم که در زندگی چه کارهای خوبی و بدی انجام داده‌ام و مدت زمانی را برای بررسی آن‌ها اختصاص دهم.

برداشت: اکنون باید قلب خود را از نو بسازید و به آرامش دست یابید.

برداشت: نیا گنجینه‌های ارزشمندی را نمایان کرد و دستور داد که سپاهش را آماده کنند.

برداشت: در شب، از روم صدایی برخواست که گویا تلاطم و هیاهو در شهر و دربار سالار جدید بود.

برداشت: آن پادشاه مشهور به همراه لشکریان خوب‌نامش بیرون آمد.

برداشت: پرچمی در پشت سالار رومی وجود دارد که بر آن نوشته شده: برو و سرخ‌رو، پیروزمند به سرزمین خود برگرد.

برداشت: پرنده‌ای زیبا بر روی چوبی به نام خیزران نشسته و آثار محبت و عشق را بر دوش خود حمل می‌کند، گویی آن را با علامت صلیب مشخص کرده‌اند.

برداشت: سپاهی از روم به مصر آمد که آنقدر زیاد بود که راه را بر مور و پشه هم بسته بودند.

برداشت: دو گروه به میدان آمده بودند و یک هفته به شدت با یکدیگر نبرد کردند.

برداشت: سکندر در هشتمین سفرش به مصر وارد شد و در مسیر آنجا مانع‌های زیادی را بر سر راه مردم قرار داد.

برداشت: او به قدری درگیر مشکلات و چالش‌ها شد که حتی کسی که می‌خواست به او کمک کند، خود را ناتوان و بی‌کار احساس کرد.

برداشت: از گوپال، اسب و دشت‌های سرسبز، از خواب و خواب‌آلودگی و نیز از شمشیرهای هندی.

برداشت: کمرهای زیبا و باارزش مانند تیغی از هند هستند که به رنگ طلا در آمده‌اند.

برداشت: از پارچه‌های نرم و پول‌های زیاد، چنان سقوط کرد که دیگر نتوانست از خواسته و آرزوهایش بگذرد.

برداشت: بسیاری از جنگجویان بزرگ و مشهور سوار بر اسب به میدان آمدند و هشدارها و نکات مهم را جدی گرفتند.

برداشت: از آن مکان، ایران به پشتیبانی و قدرت گرفت و دل شیران و دلیران را جذب کرد.

برداشت: وقتی دارا شنید که لشکر از روم حرکت کرده و به این سرزمین و منطقه نزدیک می‌شود، بنابراین تصمیمی گرفت.

برداشت: چندین لشکر از شهر اصطخر رفتند به گونه‌ای که باد، راهی که با نیزه‌ها بسته بودند، را هم به هم ریخت.

برداشت: او همیشه در حال حرکت به سمت روم بود، در حالی که از ایران می‌گذشت تا به سرزمین بی‌آلایش خود برسد.

برداشت: وقتی لشکر به کنار رود فرات رسید، تعداد سپاهیان بیشتر از تعداد گیاهان بود.

برداشت: در کنار آب، لشکری تجهیز شده بود و هیچ‌کس از میان آن‌ها به عمق دریا ننگریست.