بخش ۲

برداشت: در اینجا بیان می‌شود که چنان وضعی پیش آمده است که حتی صد هزار سوارکار از تازیان نیز نتوانسته‌اند به جنگ پردازند. به طور کلی، وضعیتی بسیار نامناسب و ناامیدکننده توصیف شده است.

برداشت: آنها رفتند و رهبرشان شعیب بود، مردی مشهور و از نسل قتیب.

برداشت: پادشاه ایران سپاهی را به میدان جنگ فرستاد و گفتند این سپاه قابل شمارش نیست.

برداشت: دو لشکر به هم نزدیک شدند و بر اثر درگیری‌های شدید، وضعیت جهانی ملتهب و آشفته شد.

برداشت: زمین به سپاه آن فرد نتوانست که دوام آورد و در آن سرزمین هیچ‌کس جایی برای رفتن پیدا نکرد.

برداشت: باران ژوپین و باران تیر باعث شد که زمین مانند یک دریاچه از خون شود.

برداشت: از هر طرف صدای بلندی به‌گوش رسید و در هر سو تلی از اجساد دیده شد.

برداشت: سه روز و سه شب جنگ به شدت ادامه داشت و تو گفتی که برای آن‌ها دنیا تنگ و محدود شده است.

برداشت: در شب، عرب‌ها در دشت به پیکار پرداختند و با هم به مبارزه پرداختند.

برداشت: شعیب در میدان جنگ جان باخت و عرب چقدر سریع روز را به شب تبدیل کرد.

برداشت: بسیاری از سواران عرب که به زین و زدن مهارت دارند، حتی از نیزه و شمشیر و زره جنگی هم قوی‌تر و اثرگذارتر هستند.

برداشت: از آن رفتگان، تنها او در آنجا باقی مانده است، در کنار پادشاه جهان، پور همای.

برداشت: ببخشید که چیزهایی که بد و ناآرمانی در مورد سپاه و تجهیزات آن، مانند اسب، نیزه، شمشیر و کلاه خود وجود دارد.

برداشت: از میان سربازان، یک فرمانده را انتخاب کرد که به سخنان آنان گوش می‌داد و آن‌ها را درک می‌کرد.

برداشت: او را فرستاد تا ببیند چه چیزی از دشت به دست می‌آید، از آن سال‌ها و آن سال‌ها که در آنجا گذشت.