بخش ۵

برداشت: پسر بد را مانند شیری قوی و نیرومند می‌دانند، که ساسان او را اردشیر می‌نامید.

برداشت: دختر دیگری داشت که نام او همای بود. او هنرمند، باهوش و نیک‌سرشت بود.

برداشت: چهرزاد به خاطر دیدار او از زندگی و جهان به شادی می‌خواند و سرود می‌زد.

برداشت: پدر به خاطر خوبی‌های دینش او را می‌پذیرد و آن را با احترام بزرگ می‌دارد.

برداشت: پرنده‌ای که دل‌ها را شاد می‌کند و مانند ماه می‌درخشد، به گونه‌ای به اینجا آمد که نشان از بارداری (نسبت به تولدی جدید) دارد و این مهم از شخصی بزرگ و تاثیرگذار نشئت گرفته است.

برداشت: وقتی شش ماه از غم و اندوه گذشت، او به مانند بهمن، به شدت بیمار شد.

برداشت: وقتی که شاه از درد پای خود رنج می‌برد، دستور داد که همای به پیش او بیاید.

برداشت: بزرگان و افراد نیک و با فضیلت را جمع می‌کند و آنها را بر روی تخت‌های با ارزش و با شکوه می‌نشاند.

برداشت: اینطور گفته شده که این شخصیت پاک و معصوم به نام چهرزاد در دنیا نمونه‌ای شاد و بی‌نظیر بوده است.

برداشت: من همه چیزم را به او سپردم، حتی پادشاهی و ثروت و لشکر را که با ارزش هستند.

برداشت: ولی عهد من کسی است که در این دنیا تنها اوست و او همان کسی است که در نهان از او زاده می‌شوم.

برداشت: اگر دختری به دنیا بیاید و پسرش (به عنوان وارث) باشد، این عنوان و مقام از آن پدر خواهد بود.

برداشت: وقتی ساسان این حرف را شنید، دچار حیرت شد و از سخنان بهمن ناراحت و اندوهگین گردید.

برداشت: با سرعت و چابکی مانند پلنگ، او از ایران به سرزمین دیگری رفت و این کار را از روی شرم و ننگ انجام داد.

برداشت: وقتی به سمت شهر نشاپور حرکت کرد، شرایط سخت و آزاردهنده‌ای پیش آمد و او از پدرش دور شد.

برداشت: یک زن از میان خانواده‌های بزرگ و برجسته انتخاب شد. او با تمام وجود و دلسوزی فرزندان را تربیت کرد.

برداشت: او نسب خود را به کسی نگفت و در دل خود، صداقت و راستگویی‌اش را مخفی داشت.

برداشت: زنی با شخصیت و پاک‌دامن، فرزندی نیکو و خوب به دنیا می‌آورد که از نسل ساسانیان و دارای ویژگی‌های برجسته است.

برداشت: پدر به او نام ساسان داد و به زودی زمان زندگی‌اش به پایان رسید.

برداشت: وقتی کودک از سنین کم به بزرگسالی رسید، در آن خانه جز فقر و تنگدستی چیزی ندید.

برداشت: گله‌ای که از شاه نشاپور برداشت شد، به خاطر این بود که در کوه و دشت به راحتی زندگی می‌کردند.

برداشت: مدتی طولانی یک چوپان شاه در کوه‌ها و دشت‌ها و مکان‌های ساکت زندگی می‌کرد.

برداشت: اکنون به کار همای باز می‌گردم، پس از مرگ بهمن که در سرزمین او جا گرفته است.