بخش ۲

برداشت: زمانی که به نزدیک هیرمند رسید، نماینده‌ای مهم را انتخاب کرد.

برداشت: او پیام‌هایی از هر نوع به دست سام فرستاد.

برداشت: او گفت به خاطر دشمنی با اسفندیار، روزگار برای من تلخ و ناگوار شده است.

برداشت: هر دو شاه بزرگ و نیک‌سرشت، هم به خاطر دشمنی و خشم و هم به خاطر دوستی و محبت، در حال شادی و خوشحالی هستند.

برداشت: از دل کینه‌های قدیمی رها شویم و همه جا را که مربوط به زابل است، پر از خون کنیم.

برداشت: فرستاده‌ای به زابل آمد و گفت که دل زال پر از درد و غم شده است و در این حالت است که احساس تنهایی می‌کند.

برداشت: او پاسخ داد که اگر شاه درباره‌ی کارهای اسفندیار تفکر کند، به چه نتیجه‌ای خواهد رسید.

برداشت: بداند که آن چیزی که من انجام دادم، به خاطر صحبت‌هایی بود که برایم دلخراش بودند.

برداشت: تو در زندگی‌ات در برخورد با من، تنها خوبی‌ها را دیدی و از بدی‌ها و زیان‌ها چیزی متوجه نشدی.

برداشت: رستم به دستورات او نچرخید، زیرا دلش به عهد و پیمانی که بسته بود، وابسته بود.

برداشت: پدر تو، آن پادشاه با ارزش و مهم، در زمان خود به وجود آمد و بزرگ شد.

برداشت: در دل جنگل، شیر و اژدها در چنگال زمان گرفتار می‌شوند و هرگز نمی‌توانند از آن رهایی یابند.

برداشت: بدان که شنیدی که سام، جنگجوی بزرگ، در روزگاری که بود، چه کارها و فتوحات شگفت‌انگیزی انجام داد.

برداشت: در زمانی که رستم به میدان جنگ رسید، شمشیر تیز را از نیام خارج کرد.

برداشت: در برابر نیاکانت در زمان افت و نبرد، چه کار کردی با شجاعت و مردانگی؟

برداشت: همان کسی که در رده پایین‌تر و نوکر تو بود، در لشکر تو از افراد برجسته و باعظمت بود.

برداشت: رستم با اندوه و زاری از میان رفت و این باعث شد که سرزمین زابلستان دچار آشفتگی و بی‌نظمی شود.

برداشت: من در طول شب و روز از درد و غم پسرم در پیکرم هستم و چشمانم از اشک پر شده و سرم پر از غبار است.

برداشت: این بیت توصیف حالتی ناگوار و دردناک از فردی را بیان می‌کند. او در حالتی سرشار از احساسات قوی و آشفته است و چهره‌اش زرد و لبانش رنگی شبیه لاژورد پیدا کرده‌اند، که نشان‌دهنده غم و اندوه عمیق اوست.

برداشت: حیف بر آن کسی که بد سرپرست است، او شایستهٔ بدی و نفرین بادهاست، چرا که او را از پا می‌اندازد.

برداشت: اگر در مورد جنگ و تلاش ما خوب فکر کنی، متوجه خواهی شد که چه کارهایی انجام داده‌ایم.

برداشت: اگر با محبت و دوستی به این سرزمین بیایی و دشمنی را از دل ما بیرون ببری، می‌توانی جادو و سحر واقعی را در اینجا خلق کنی.

برداشت: تمام دارایی‌ها و ثروت‌های فرزندان و دینار (سکه‌های طلا) سام، کمرهایی از طلا و زیبایی‌های طلایی دارند.

برداشت: هرگاه تو را ببینم، همه چیز را به تو تقدیم می‌کنم، زیرا تو را مثل یک پادشاه و اطرافیانت را مانند گوسفندانی در نظر دارم.

برداشت: فرستاده را اسب و پول دادند و از هر نوع چیز دیگری نیز مقدار زیادی به او بخشیدند.

برداشت: وقتی این مایه‌ور به بهمن رسید، تمام آنچه را که دیده و شنیده بود، به او گفت.

برداشت: وقتی بهمن نیک‌بخت این سخن را شنید، با نگرانی و خشم، درخواست عذرخواهی او را نپذیرفت.

برداشت: دلی پر از رنج و اندوه به شهر وارد شده است، و چهره‌ای پر از نفرت و لب‌هایی که از سردی و یأس پر هستند.

برداشت: زال سام سوار، که از سرزمین سیستان برمی‌خیزد، به استقبال او آمد و معروف و شناخته شده است.

برداشت: وقتی بهمن به او نزدیک شد، از اسب پیاده شد و به سوی او نماز خواند.

برداشت: او به او گفت که زمان آشتی فرا رسیده است؛ زمانی برای از بین بردن غم و کینه و رسیدن به پاکی روز افزون است.

برداشت: از نعمت‌ها و خوبی‌هایی که ما برای تو انجام داده‌ایم، تو را در جوانی بزرگ کرده‌ایم.

برداشت: ببخش و به گذشته‌ات فکر نکن. به دنبال هنر و علم باش و از کسانی که آسیب دیده‌اند، انتقام نگیرید.

برداشت: شخصی که قدرت و عزت سام سوار را دارد، در مقابل تو مانند یک فرد عادی و ناتوان ظاهر شد.

برداشت: بهمن از سخن او ناراحت و مضطرب شد و به همین دلیل توانایی و قاطعیت او در کارش کاهش یافت.

برداشت: در همان زمان، او به خاطر دستورات و قوانین، خود را به زنجیر کشید و از گنجور هیچ نصیحتی نشنید.

برداشت: از ایوان بزرگ سام، که سوار بر شتر بود، بارها بار را بلند کردند و به دوش گذاشتند.

برداشت: از طلا و جواهر و سلطنت و هر چیز مادی که وجود دارد، سودی نمی‌برد.

برداشت: از زیورهای نقره‌ای و تاج‌های طلایی، همچنین گوشواره‌ها و کمربندهای زری، سخن می‌گوید.

برداشت: با چرخش اسب‌های تیزپا و زین‌های زرین، از سرزمین‌های دور به همراه شمشیرهای هندی به جایی می‌آیم که همه چیز در آن طلاست و زیبا.

برداشت: این بیت به توصیف موادی مثل مشک و کافور و همچنین چیزهای کم و زیاد و ارزش‌هایی که در زندگی هستند، اشاره دارد. به نوعی می‌گوید که انسان‌ها به دارایی‌ها و نعمت‌های مادی وابسته‌اند و آنچه در زندگی برایشان ارزش دارد، ممکن است در واقع به ظاهر چیزهایی ساده و عادی باشند.

برداشت: رستم با تلاش و زحمت، به جایگاه بلندی رسید و از میان شاهان و گردن‌کش‌ها، ثروت و گنجی به دست آورد.

برداشت: تمام زابلستان را به شام برگذار کردند و همه ثروت و تاج و تخت را به مهمانان بخشیدند.