بخش ۱۱

برداشت: زمانی که بهمن سخنان رستم را شنید، با روحی شاد و خوشحال به سمت موبد نیکوخصال رفت.

برداشت: تهمتن مدتی در راه ماند و فرامرز را به نزد خود فراخواند.

برداشت: از آنجا که به دست‌های نزدیک بروید، به سمت مه کابلستان حرکت کنید.

برداشت: بگویید که کاسفندیار آمده و جهانی را که یک خواستار دارد، به همراه خود آورده است.

برداشت: به سراغ ایوان‌ها بروید و تختی از طلا را قرار دهید و لباس‌های شاهانه و باشکوه بر آن بپوشید.

برداشت: در آن زمان، پایگاه و قدرت کاووس شاه به قدری استوار و عظیم بود که هیچ چیز نمی‌توانست به آن آسیب بزند.

برداشت: آنچه که باید ساخته شود، میوه‌های خوشمزه و خوبی است که از طریق پرورش مناسب به دست می‌آیند.

برداشت: نزدیک ما پسر شاه آمده است، او پر از دشمنی و آماده جنگ است.

برداشت: این جمله به معنای آن است که فردی مشهور و دلیر به راحتی از خطرات و چالش‌های پیش‌رو هراسی ندارد و به جنگ با شیران در دشت فکر نمی‌کند. او با اعتماد به نفس و شجاعت به استقبال مشکلات می‌رود.

برداشت: اگر من به پیش او بروم و او نوید نیکی را بپذیرد، برای هر کسی امید به خوبی خواهد بود.

برداشت: اگر زیبایی و خوبی در وجودش ببینم، از سنگ‌های قیمتی و طلا تاجی برایش می‌آورم.

برداشت: من هیچ گنج و ثروتی از او ندارم، نه تاج و نه زیبایی و نه سلاحی.

برداشت: اگر او را به من بازگردانند، ناامید نخواهم بود و روزهای روشنی را با او سپری خواهم کرد.

برداشت: تو می‌دانی که آن کسی که در دامش اسیر شده، مانند پلنگی است که به راحتی به دام می‌افتد.

برداشت: زواره به او گفت که نگران نباش، چون کسی در اینجا به دنبال جنگ و نزاع نیست.

برداشت: من نمی‌دانم در این دنیا مانند اسفندیار، که مردی شناخته شده و سرشناس است، چه کسی وجود دارد.

برداشت: انسان خردمند هیچ کار بدی انجام نمی‌دهد و از ما هم هیچ رفتاری ناپسند نمی‌بیند.

برداشت: زواره به نزد زال آمد و از روی رستم یال او را بلند کرد.

برداشت: زمانی فرا رسید که او تا لب هیرمند آمد و سرش به خاطر ترس از آسیب، تیز و هوشیار شده بود.

برداشت: این بیت می‌گوید: برای این که راه نجاتی پیدا شود و مشکلات حل شود، باید تلاش و سخت‌کوشی کرد. تنها با زحمت و تلاش می‌توان به نتیجه مطلوب و موفقیت رسید.

برداشت: وقتی بهمن به کاخ و محل سکونت آمد، به احترام پدرش پیش او ایستاد.

برداشت: از او فرخ اسفندیار پرسیدند که آن جنگجوی نامی چه پاسخی داد.

برداشت: پس از اینکه خبر را شنید، به نزد پدرش رفت و گفت آنچه را که شنیده بود، به طور دقیق و کامل بیان کرد.

برداشت: در ابتدا سلام او را رستم به جا آورد، سپس به یاد سخنان او افتاد.

برداشت: همه چشم‌ها به پدر نگاه کردند و او نیز همان چیز را که ندیده بودند، در دل پنهان کرد.

برداشت: پس او گفت که چون رستم، پهلوان، کسی را در جمع ندیده است.

برداشت: دل شجاعی دارد، اما جسمش ضعیف و ناتوان است. همچنان که نهنگ‌ها از دریای نیل برمی‌خیزند و قدرت خود را نشان می‌دهند.

برداشت: او اکنون به لب رود هیرمند آمده است، همراه با زره‌ای بر تن و وسایلی چون گرز و کمند.

برداشت: به ملاقات شاه آمده است و من نمی‌دانم که چه رازی با تو دارد.

برداشت: اسفندیار از رفتار بهمن ناامید و عصبانی شد و او را در جمع مردم مورد سرزنش قرار داد.

برداشت: او به او گفت که مردان بزرگ و سرفراز شایسته نیست که با زنان به پنهانی صحبت کنند یا راز بگویند.

برداشت: اگر کودکان را به خوبی تربیت کنی و بزرگ کنی، دیگر نیازی به دلیر و بزرگ بودن نخواهد بود.

برداشت: تو کجا حاکمان سرسخت و بی‌رحم را دیده‌ای که داستان‌های فریبنده و زیرکانه را شنیده باشند؟

برداشت: شخصیتی مانند رستم که قهرمان و جنگجوی بزرگی است، می‌تواند با شجاعت و قدرت خود، دشمنان را شکست دهد و بر دردسرهای بزرگ پیروز شود. او به راحتی می‌تواند قلب کسانی را که در سختی و جنگ هستند به دست آورد و جمع‌های معتبر و مشهور را مختل کند.

برداشت: سپس او به پشوتن گفت که این شیر دلیر، آماده‌ی نبرد است.

برداشت: جوانی از سال‌هایش به شیوۀ خاصی شکل می‌گیرد و بدون تردید، در این دوران از خود نشانه‌ای نشان نمی‌دهد.