بخش ۲۲ - سخن دقیقی

برداشت: روزی شهریار به خوبی و خوشحالی نشسته بود و از می خوش‌طعم نوشید.

برداشت: شخصی به نام گرزم وجود داشت که در میدان نبرد مشهور و آزموده بود.

برداشت: در دل، عداوتی نسبت به اسفندیار داشتم، اما از همان ابتدای کار نمی‌دانم چه دلیلی داشت.

برداشت: هر جا که به شخصیتی برخورد کردی، به او بد و زشت گفتی و طعنه زدی.

برداشت: او به نزد شاه خوشبخت نشسته است، ولی چهره‌اش به خاطر درد زرد و دلش به خاطر کینه خراب شده است.

برداشت: شاهزاده درباره‌ای سخن می‌گوید که به دقت به آن توجه کن. ببین چقدر آهو را به دام انداخته است.

برداشت: یکی از کسانی که در جمع بود، وقتی دید که دشمن نزدیک شده، با بی‌اعتمادی دستش را به علامت نگرانی بر روی دستش گذاشت و گفت: "فرزند، اینجا چه می‌کنی؟"

برداشت: نباید انسان را به سمت بالا کشید، چون آن موبد درست‌کیش چنین گفته است.

برداشت: زمانی که فرزند با سهم و مقام بالا باشد، روز به روز وضعیت پدر بهتر می‌شود.

برداشت: اگر کسی از جانب خداوند سر بلند کند و برتری جویی کند، باید سر او بریده شود.

برداشت: وقتی که این را از رازدار شنیدم، در ابتدا به نظرم نرسید که چنین چیزی ممکن است.

برداشت: جهانجوی پرسید این سخن چیست و خداوند این راز را توضیح بدهد که این چه رمزی است.

برداشت: پس از آن که کیانشاه به کسی گفت که ای راستگو، اکنون زمان بیان این راز نیست و نباید در این باره سخن گفت.

برداشت: سران کشورهای بزرگ، مکان فریبنده‌ای را خالی کردند و گفتند به نزد من بیایید.

برداشت: بگویید که این همه راز و پنهانی که در پیش من است، چه ارتباطی به آن اژدهای ستمگر دارد؟

برداشت: شَجاعت و دلیری به ما می‌آموزد که از خرد و عقل بهتر است تنها آن چیز را بپذیریم که در آن سود و فایده واقعی وجود دارد و به دیگران آسیب نرسانیم.

برداشت: اگر من از جهان بی‌نیاز شوم و به مقام شاهی برسم، این طبیعی است که نیازی به بازگشت به زندگی قبلی و مشکلات آن نداشته باشم.

برداشت: من از شاه خود هیچ نصیحتی ندارم و با اینکه او را نمی‌پسندم.

برداشت: اگر چیزی را با او در میان بگذارم و او نشنود، بهتر است که آن را پنهان نگه‌دارم.

برداشت: ای شاه بزرگ، بدان که کاووس دیار، همواره در حال جنگ و نبرد است و بر اوضاع تسلط دارد.

برداشت: جمعیت زیادی به سوی او آمده‌اند و همه چشم‌شان به اوست.

برداشت: اکنون در نظر دارد که تو را به مقام سلطنت منصوب کند، و این موضوع برای تو خوشایند نیست.

برداشت: اگر تو را به دست آورند و به زنجیر درآورند، همه‌چیز در جهان تحت فرمان تو خواهد بود.

برداشت: تو می‌دانی که اسفندیار چه کسی است و او در میدان جنگ، یاری ندارد.

برداشت: به مانند حلقه‌ای که در کمند قرار دارد، نمی‌تواند به سمت آفتاب بیفتد و به سادگی ناپدید شود.

برداشت: اکنون آنچه را که از دیگران شنیده‌ام به تو گفتم، حالا تو باید به دانش خودت توجه کنی و بر اساس آن تصمیم بگیری.

برداشت: وقتی با شاه ایران دست به grz (غرض) می‌زنم، این نام مشهور هنوز به یاد می‌ماند.

برداشت: او این را گفت که هرگز چنین چیزی را ندیده بود و از دیدن آن بسیار ناراحت شد و به شدت نسبت به فرزندش کینه به دل گرفت.

برداشت: نوشیدنی نداشت و خود را نیز شاد نکرد، با باد سرد در مجلس نشسته بود.

برداشت: در آن شب، اندیشه‌های دلتنگ و ناراحت به او اجازه خوابیدن ندادند و افکارش به شدت به اسفندیار مشغول بود.

برداشت: زمانی که صبح از کوه‌ها سر برآورد، نور ستاره‌ها به آرامی ناپدید شد.

برداشت: به آن مرد دانا و باتجربه بگو که کجا بیش از همه چیزهای زندگی، پدرش لهراسپ را دیده است.

برداشت: به او گفت: برو و پیش اسفندیار برو و او را در راه همراهی کن و به او کمک کن.

برداشت: به او بگو که برخیز و به نزد من بیا؛ چون نامه را خواندی، در راه توقف نکن.

برداشت: کار بزرگی در پیش است و تو باید با پای خودت این همه سرزمین را بپیمایی.

برداشت: همین حالا باید کاری انجام بدهم که بدون تو هیچ تلاشی امکان‌پذیر نیست.

برداشت: یک نفر با صدای محکم و با اطمینان در مورد فردی معروف و خوشبخت به نام اسفندیار صحبت می‌کند.

برداشت: من این پیر کهن‌سال جاماسپ را به پیش فرستادم تا دستوری از شاه لهراسپ دریافت کند.

برداشت: زمانی که او را می‌بینی، راه را برای دخول او ببند و به او نزدیک شو و بر مرکب سوار شو.

برداشت: اگر خواب هستی، زود بیدار شو و به پا خیز. و اگر خود را از خواب بیدار کنی، به مدت طولانی درنگ نکن.

برداشت: عاقل و دانا نامه‌ی پادشاه را برداشت و آن را به دیار تازه و در بیابان‌ها سپرد.