بخش ۲۰ - سخن دقیقی

برداشت: شاه پیروزمند و مشهور که با افتخار از میدان جنگ بازگشته است.

برداشت: به بستور گفتند که فردا، سپاه به سوی سرزمین مشهور حرکت می‌کند.

برداشت: سپهبد در صبح زود آمد و با صدا زدن نیروی خود، لشکر را به حرکت درآورد.

برداشت: به سرزمین ایران نگاهی انداختند و همه با دل‌های خیره و آماده به جنگ شدند.

برداشت: همه افراد خسته و ناامید را بردند و دیگر هیچ چیزی از خواسته‌ها و آرزوهایشان باقی نماند.

برداشت: آنها را به سرزمین ایران برگرداندند و به پزشکان دانشمند سپردند.

برداشت: زمانی که شاه جهان بازگشت، جایگاه را به فرزند ارجمند خود داد و او را به عنوان فرخ همای (شاید به معنای خوشبختی و خوشنامی) معرفی کرد.

برداشت: سپه(نیروهای نظامی) را به بستور، سرزمین خوشبخت و فرخنده سپرد. این رفتار و رویه، از ویژگی‌های ملت عجم (ایرانی‌ها) بوده است.

برداشت: او به آزادگان ده هزار سوار و نیزه‌دار بخشید.

برداشت: فرمان داد و گفت ای جنگجوی شجاع، یک نفر با تمام قدرت به سوی شاه توران حمله کن.

برداشت: به دیگران بی‌توجهی کن و از آنچه باعث آزار تو می‌شود دوری کن، هر کس به خاطر انتقام پدرش به تو آسیب برساند، او را از خود دور کن.

برداشت: از هر چیزی باید استفاده کرد و هر چیزی به نوعی در خدمت انسان است، بی‌نهایت و بدون محدودیت.

برداشت: در همان لحظه، بستور سپاه و فرمانروا را به شدت تحت تأثیر قرار داد و شاه دنیا از جایگاه خود بلند شد.

برداشت: او بر سر خود تاجی گذاشت و برای سپاه تمام بارها را آماده کرد.

برداشت: در گنج را باز کرد و همه خواسته‌های سپاه را مرتب و منظم کرد.

برداشت: همه سران و افراد مهم شهرها را به رسمیت شناختند و از این میان هیچ چیز به سگی که در آنجا بود نرسید.

برداشت: هر که شایسته حکمرانی باشد، باید به او قدرت و صدارت داده شود و پایه حکمرانی او استوار گردد.

برداشت: وقتی کارشان به پایان می‌رسد و همه چیز مرتب می‌شود، پس از آن به منزل‌هایشان فرستاده می‌شوند.

برداشت: با آرامی و زیبایی بر بالای بلندی ایستاد و به درون کاخ شاهانه رفت و در آنجا نشسته است.

برداشت: فرمان داد تا آتش را روشن کنند و بخور و عطر هم در این میان سوزانده می‌شد.

برداشت: زمینش را از طلا خالص ساختند و تمام چوب‌هایش عود و مشک است. خاکش هم فراتر از ارزش‌های معمولی است.

برداشت: تمامی کاخ را به شکل و شمایل درست و زیبا درآورد، سپس آن را به نام گشتاسپ خان نامگذاری کرد.

برداشت: فرمان دادند تا در ورودی گنبد، جاماسپ، موبد بزرگ را حاضر کنند.

برداشت: او به مرزدارانی نامه نوشت و در آن از خداوند خواست که ما را در مقام و نشانی نیکو قرار دهد.

برداشت: شب شده است و تیره‌روزی بر ما سایه افکنده، اما کیان (مردم و سرزمین) را در هر مکان پیروز و موفق کرده است.

برداشت: به خاطر نفرینی که به ارجاسپ داده شده، این چنین است سرنوشت و کار آفریننده جهان.

برداشت: زمانی که پیروزی فرمانروایان خود را بشنوید، نباید فراموش کنید که باید به پرستندگان آتش هدیه‌ای دهید.

برداشت: قیصر، پادشاه روم، زمانی که متوجه شد که حاکم خوشبخت و موفقی به قدرت رسیده، به فکر فرو رفت.

برداشت: فرستنده با خواسته و آرزوهای خدمتکاران و اسب‌های زیبا، نامه‌ای را ارسال کرده است.

برداشت: این بیت اشاره به فردی دارد که در میان بت‌پرستان و اندیشه‌پردازان هندی قرار دارد و در عین حال مقام و جایگاهش را به دست می‌آورد و مورد توجه پادشاهان قرار می‌گیرد. نشان‌دهنده این است که او از محبوبیت و نفوذی برخوردار است که باعث گرامی‌داشتی ویژه از جانب قدرت‌های بزرگ می‌شود.