بخش ۱۸ - سخن دقیقی

برداشت: وقتی آن گنجینه ارزشمند را بازگردانید، بر اسب زرین سوار می‌شود و سینه خود را با افتخار فرا می‌آورد.

برداشت: با زیبایی و شجاعت به میدان جنگ آمد و سپاه کیانی را به سه قسمت تقسیم کرد.

برداشت: یکی از آن سه نفر را به بستور سپرد و دیگری را به فرمانده‌ای خوش‌نژاد داد.

برداشت: سپس بزرگ‌ترها و مردان با تجربه ایران، سهم و ارث را به برادر سپردند.

برداشت: به نظر می‌رسد که شخصی در حال کنترل یا جذب منابع و امکانات خود است، به‌گونه‌ای که همانند ابرهای توفنده و پرصدا، توجه و قدرتش را بر همگان نمایان می‌کند.

برداشت: چون بستور با خوشحالی و پاکی ظاهر شد، دیگر فردی به میدان آمد که شمشیر به دست داشت.

برداشت: آنها از جلو او ایستادند، زیرا می‌دانستند که او قدرت شکستن لشکر را دارد و مانند کسی نیست که اعتماد به او نکنند.

برداشت: اگر دشمن با شمشیر به زمین زخم بزند، ما نیز بر این عهد و پیمان پایبند خواهیم بود.

برداشت: ما از این جنگ دست نخواهیم کشید و با این بدخواهیان مقابله خواهیم کرد.

برداشت: اسب‌ها را محکم و با تنگی زین کرده بودند و همگی یکدل به سوی میدان جنگ رفتند.

برداشت: وقتی آنان اسب را از میان جوانان و جوانمردان ایرانی رها کردند.

برداشت: همه به سرعت بلند شدند و برای آماده کردن جهان، زرهی به تن کردند.

برداشت: تعداد زیادی از سربازان آن‌ها را کشتند، به طوری که فضای مناسب برای نبرد تنگ و محدود شد.

برداشت: جریانی از خون به قدری شدید بود که بر روی کوه‌ها و دشت‌ها جاری می‌شد، به‌طوری‌که تمام آسیاب‌ها پر از خون می‌شدند.

برداشت: وقتی ارجاسپ آن را مشاهده کرد، به همراه نامداران و مردان خود به پیش آمد.

برداشت: شخصی در حال آماده‌سازی برای نبرد است و از نسلی قوی و با اراده برخوردار است. این فرد به همه نشان می‌دهد که می‌تواند در مواجهه با چالش‌ها و دشمنان به خوبی عمل کند و در میدان جنگ حتی اگر در شرایط دشواری قرار گیرد، با قدرت و شجاعت به مبارزه ادامه خواهد داد.

برداشت: سینه‌ها را به گونه‌ای دوخت که پشتشان باز شد، تا همه سرکشان را به قتل برساند.

برداشت: زمانی که خاقان متوجه شد، کسی جرأت نزدیک شدن به او را نخواهد داشت.

برداشت: نیروها به حرکت درآمدند و کارها به پیش رفتند تا اینکه روز به پایان رسید.

برداشت: در همان لحظه‌ای که او به گریه افتاد، چهره‌اش در بیابان پنهان شد.

برداشت: پس ایرانیان لشکری از چینیان را با دلی پر از کینه و انتقام به کار گرفتند.

برداشت: این بیت به ما می‌گوید که بسیارند کسانی که به دست دیگران آسیب دیده و کشته شده‌اند و هیچ یک از آنانی که در این ماجرا دخالت داشته‌اند، مورد بخشش قرار نگرفته‌اند. این نشانه‌ای است از تعجب و شگفتی، زیرا چنین رفتارهایی در بین انسان‌ها عادی نیست.