بخش ۶ - سخن دقیقی

برداشت: یک نامه را به او نشان دادند که در آن اشاره‌ای به دو گردن‌کش بود.

برداشت: او به افراد دستور می‌دهد که به محوطه‌ی ورودی او بروند و با هم داخل شوند.

برداشت: وقتی او را بر تخت سلطنت ببینید، در آن لحظه باید خود را دو بار تجدید نظر کنید و به خود بیایید.

برداشت: نماز خود را در برابر شاهان ترک کن و بر روی تاج و تخت او نرو.

برداشت: زمانی که هر دو (شخصیت‌ها) در حضور او نشسته‌اند، به سوی تاج درخشان او، چهره‌هایتان را به نمایش بگذارید.

برداشت: پیام زیبایی را به او برسانید و پاسخ آن را با دقت گوش کنید.

برداشت: وقتی که پاسخ را از او دریافت کردید، زمین را بخوانید و بیرون بروید.

برداشت: وقتی که کینه‌ور، درفشی را به سمت بلخ بالا برد، از پیش او فرار کرد.

برداشت: دوست من به دور از عقل و درک درست، نامی را جستجو می‌کند که او با این کار باعث انحراف از مسیر صحیح می‌شود.

برداشت: وقتی که از شهر توران به بلخ رسیدند، برای دیدن او از اسب پیاده شدند و به درگاه او رفتند.

برداشت: آنها پیاده به سمت او رفتند و روی خود را بر روی این آستانه قرار دادند.

برداشت: وقتی که چهره‌اش را دیدند در بالای کوه، مانند خورشید درخشان و همچون تیر از سمت ماه بود.

برداشت: بندگان مثل اینکه در برابر یک پادشاه بزرگ و خوشبخت دعا و نیایش کردند.

برداشت: به او نامه‌ای از سوی پادشاه دادند که در آن نوشته شده بود به خط یبغوی.

برداشت: وقتی پادشاه دنیا نامه را گشود، به شدت عصبانی شد و شروع به گره زدن فکرش کرد.

برداشت: در آن زمان، پیر جاماسپ به طور خاصی به گشتاسپ راهنمایی می‌کند و او را به سمت هدفی هدایت می‌کند.

برداشت: انتخاب شدگان ایران و فرمانروایان، کسانی هستند که جهان را دیده و دانشمندان و روحانیون هستند.

برداشت: او همه آتش‌ها را به نزد خود خواند و استاد را پیش روی آورد و به زمین نهاد.

برداشت: پیامبرش را فراخواند و موبدش را از زریر انتخاب کرد و سپهبدش را نیز برگزید.

برداشت: زریر فرمانده سپاه برادرش بود که رهبری گروه‌های جنگی‌اش را بر عهده داشت.

برداشت: در آن زمان که اسفندیار در دوران کودکی‌اش قهرمان بود، دنیا به مانند یک پهلوان می‌نمود.

برداشت: سپهبد، حمایت و پناهگاه سپاه بود و پشتوانه‌ی آن، همچون نگهبانی که از جایگاه لشکر مراقبت می‌کند.

برداشت: جهان به خاطر بدی‌ها، ویژگی‌ خاصی برای او داشت و در دل این مبارزه، نیروی خاصی را در خود داشت.

برداشت: جهانجوی به فرخ زریر گفت: به جاماسپ خوش‌نام و پسر دلیر خوشا که شما در این جهان به چه زیبایی درخشیده‌اید.

برداشت: ارجاسپ، فرمانده ترکان چین، نامه‌ای برای من فرستاده است.

برداشت: او سخنان زشتی را به آن‌ها نشان داد که در نزد شاه ترکان نوشته شده بود.

برداشت: در اینجا پرسش می‌شود که شما چه دیده‌اید و پاسخ داده می‌شود که در این وضعیت، چه سخنی می‌توان گفت و سرانجام این ماجرا چگونه خواهد بود.

برداشت: اگر کسی از دانش و آگاهی زیادی برخوردار نباشد، دوستی با او ناخوشایند و ناپسند است.

برداشت: من از نسل ایرج پاک و با اصالت هستم و او از نسل تور، جادوگران و موجودات افسانه‌ای.

برداشت: چطور ممکن است که در فضا و شرایط دوستی و آشتی قرار داشته باشیم، اما تو باز هم مرا به عنوان دشمن یا کسی که با تو نیست، در نظر گرفتی؟

برداشت: اگر کسی نام و شهرتی پیدا کند، باید با دیگران در مورد او بسیار صحبت شود و به بحث و گفتگو در موردش پرداخته شود.