بخش ۱۴

برداشت: زمانی که خورشید بر قله کوه می‌تابد، دیگر نشانی از زردی و جنگ باقی نمی‌ماند.

برداشت: شب فرا رسید و مانند پرده‌ای سیاه، چهرهٔ درختان را پوشاند.

برداشت: زمانی که خورشید از تلاش و سخت‌کوشی آگاه شد، در بالای برج کمان قرار گرفت.

برداشت: وقتی روز مانند درخت صنوبر بیدار می‌شود، از هر طرف صدای نی و کوس به گوش می‌رسد.

برداشت: صدا و هیاهو از هر دو طرف بلند شد و به خاطر خونریزی، میدان جنگ به جریانهای خونی تبدیل شد.

برداشت: قیصر به آرامی وارد شد و دو داماد را به جلو آورد تا در مقابل او قرار بگیرند.

برداشت: ابرهای خوشبخت و نیکو که از طرف قیصر به زمین می‌بارند، مانند جنگ‌افزارها و فیل‌های بزرگی هستند که بر قدرت و توانایی او دلالت دارند.

برداشت: بسیاری از افراد از هر دو طرف نبرد بیرون آمده بودند، به‌طوری که انگار درخشش ماه با تابش آفتاب در حال رقابت است.

برداشت: بشتابید گشتاسپ از جلوی صف، زیرا زیر دست یک اژدها قرار دارد.

برداشت: الیاس به جمع‌مان گفت که قیصر درخواستی از من دارد و می‌خواهد مالی به عنوان خراج بگیرد.

برداشت: وقتی که در مقابل چنین اژدهای خطرناکی قرار بگیری، هیچ راهی جز آنکه درهای مختلف را بگشایی و از آنجا فرار کنی نخواهی داشت.

برداشت: وقتی گشتاسپ الیاس را دید، گفت که در حال حاضر نباید هنرها و مهارت‌ها را پنهان کرد.

برداشت: دو سوار، هر یک اسب خود را به حرکت درآوردند و آماده نبرد شدند، یکی با نیزه و دیگری با تیر و زره.

برداشت: از آن لشکر الیاس، به شستش اشاره کرد که کار پست گشتاسپ را از بین برد.

برداشت: گشتاسپ شمشیری را به سینهٔ دشمن زد و آن لحظه، جنگ او به انجام رسید.

برداشت: او را به حالتی مست و مستغرق ببر، و در این حال دستانش را در دستانت بگیر و او را حمایت کن.

برداشت: سواران او را به جلو می‌برند و نزد قیصر تحویل می‌دهند.

برداشت: او لشکری را به پیش آورد و مانند باد به سرعت و تندی از راه وارد شد.

برداشت: بعضی از افراد از دیگران بهره‌برداری می‌کنند و به دست خودشان مشکلاتی ایجاد می‌کنند. هر کسی که به این دام بیفتد، دچار آسیب و آسیب‌پذیری می‌شود.

برداشت: وقتی رومیان به هم نزدیک شدند و آواز یکدیگر را شنیدند، گویا گشتاسب از آن مکان فاصله گرفت و دور شد.

برداشت: سپاهیان به سوی قیصر حمله‌ور شدند و با سر بلندی و پیروزی به میدان آمدند.

برداشت: وقتی قیصر سپاهیانش را در راه دید، با خوشحالی به استقبال آن‌ها رفت.

برداشت: سر و چشم آن شخصیت معروف را بوسید و خالق جهان را به خاطرش یاد می‌کند.

برداشت: سردار خوشحال از آن مکان بازگشت و کلاه سلطنتی کیان را بر سر نهاد.

برداشت: همه مردم روم با هدایا و خوبی‌ها به سمت شخصی نامدار و معروف رفتند و در این مسیر خوشحال بودند.