بخش ۱۹

برداشت: پهلوان به گودرز گفت که در آن زمان، از ایدر سریع‌تر برو و روشن‌دل باش.

برداشت: پیامی از من به کاووس برسان که چه سرنوشتی برای ما پیش آمده است.

برداشت: من با داسی برنده به قلب دلاوران حمله کردم تا مانند رستم کسی دیگر باقی نماند.

برداشت: اگر از کارهایم یادگاری داری، کمی به خودت زحمت بده و دلت را به حال من بسوزان.

برداشت: این بیت به این معناست که نوشدارویی که در گنج تو وجود دارد، کجاست که بتواند بیماران یا خستگان را درمان کند. به نوعی، شاعر به اهمیت و ارزش دارو یا راه حل‌هایی اشاره می‌کند که در دسترس نیستند و به دنبال آن است که بدانند چگونه می‌توان به درمان و بهبودی دست یافت.

برداشت: می‌گوید اگر هم اکنون برای من یک جام شراب بفرستی، این کار به نزدیکی و دوستی من با تو می‌افزاید.

برداشت: آیا می‌شود که وضع تو بهتر شود، در حالی که من در برابر تو کوچک‌تر و بی‌ارزش‌تر باشم؟

برداشت: سردار به سرعت به سوی کاووس رفت و همه پیامش را به او منتقل کرد.

برداشت: کاووس به او گفت که اگر از این جمع زنده بماند، همانند یک پهلوان خواهد بود.

برداشت: بدون شک، اگر به قدرت رستم پشت‌کنید، به آسانی می‌توانید مرا نابود کنید.

برداشت: اگر یک بار به من آسیب برسد، جز به بدی نمی‌توانم پاداش او را بدهم.

برداشت: آیا می‌توان او را در این دنیای وسیع جا داد، در حالی که به آن همه زیبایی و عظمتش اشاره می‌شود؟

برداشت: او می‌گوید که اگر کاووس، پادشاه است، پس طوس که هست؟

برداشت: او کجا می‌تواند باشد در برابر تخت من، در حالی که کجا می‌تواند او را زیر فرش سلطنتی بیاندازد؟

برداشت: وقتی گودرز حرف‌ها را شنید، سریعاً برگشت و به سمت رستم رفت، طوری که به نظر می‌رسید مانند دودی به او نزدیک می‌شود.

برداشت: او به او گفت: ای پادشاه، خصلت ناپسند مانند درختی است که همیشه بی‌ثمر و بی‌فایده می‌ماند.

برداشت: باید برای او بروی و جان تاریکش را روشن کنی.