بخش ۱۱

برداشت: روزی دیگر، فرمان داده شد تا گیو و طوس در شب، بر روی فیل‌های جنگی سوار شوند.

برداشت: در گنج را باز کرد و روزی را به دیگران داد، سپس سپه را بر افراشت و وسایل را قرار داد.

برداشت: در میدان جنگ، سپاهیان و جنگجویان زیادی به صف آمده‌اند و آماده نبرد هستند.

برداشت: نیروهایی از یک سمت به دشت وارد شدند و به قدری گرد و غبار از حرکت آن‌ها بلند شد که هوای منطقه تیره و تار شد.

برداشت: او برای برپایی خیمه و پرده‌ای، دو تیرک نصب کرد و با این کار، دنیا را مانند یک نعل اسب و فیل پوشاند.

برداشت: آسمان به رنگ آبی تبدیل شد و کوه‌های تیره سرشار از حیات شدند، دریا از صدای موسیقی پر شد.

برداشت: راه و مسیر زندگی به گونه‌ای پیش می‌رود که زمان مانند شب و روز به سرعت سپری می‌شود و انسان متوجه نمی‌شود که چگونه به مقصد می‌رسد.

برداشت: درخشیدن آتش در پشت پرده‌ی آبی رنگ، شبیه به نور تابیدن گلی و زینتی است که بر روی خشت و جواهر نمایان می‌شود.

برداشت: به خاطر تنوع بسیار در شمشیرها و نیزه‌ها، و همچنین سپرهای طلایی و کفش‌های زرین.

برداشت: تو اشاره کردی که ابر سیاهی به رنگ چوب باارزش برآمده است تا باران ببارد، که از آن بوی خوشی به مشام می‌رسد.

برداشت: جهان همیشه در حال تغییر است و شب و روز به اندازه‌ای تغییر می‌کند که مانند یک راز به نظر می‌رسد. تو گفتی که آسمان و ستاره‌ها همواره در دسترس نیستند.

برداشت: به این ترتیب، او به دژ رسید و تمام خاک و سنگ‌هایی که در دنیا وجود داشت، ناپدید شدند.

برداشت: صدای بلندی از دور شنیده شد و به سهراب گفتند که سپاه نزدیک می‌شود.

برداشت: هنگامی که سهراب از آن چشمه صدا شنید، به سوی سپاه آمد تا نگاهی بیندازد.

برداشت: به وسیله انگشت سپاه، لشکر هومان را نشان دادند، سپاهی که هیچ حاشیه و انتهایی نداشت.

برداشت: وقتی هومان از دور سپاه را دید، دلش پر از ترس شد و نفسش را در سینه حبس کرد.

برداشت: سهراب به هومان گفت که باید از دل خود نگرانی‌ها و افکار منفی را دور کند.

برداشت: در این جمعیت بزرگ، هیچ جنگجوی چیره‌دستی و هیچ نیروی قوی وجود ندارد.

برداشت: نزدیک من بیاید در میدان نبرد، اگر در این شرایط خورشید و ماه را یاری دهد.

برداشت: در اینجا بیان می‌شود که هرچند افراد و قدرت‌های زیادی وجود دارند، اما کسی را نمی‌شناسم که واقعا نام‌ آور و مشهور باشد.

برداشت: اکنون من با سرنوشت خود، سرزمین را به قدری وسیع و پرآب می‌کنم که مانند دریا شود.

برداشت: دل سهراب دیگر پایدار نیست و از شادی و نشاط کم شده است؛ او در تنگنا و دشواری قرار دارد.

برداشت: شخصی از می‌گسار خواست که به او جام می بدهد، اما او هیچ زحمتی به دلش نرساند و از نبرد و دشواری‌های زندگی دوری جست.

برداشت: از آن سو، پرده‌ای برای نشان دادن حضور پادشاه بر روی دشت مقابل قلعه کشیده شد.

برداشت: به خاطر تعداد زیاد خیمه‌ها، مردان و پرده‌ها، دیگر جایی در دشت و کوه باقی نمانده است.