بخش ۹

برداشت: او به خاطر گناهش از همه عذرخواهی می‌کرد و برای جبران، در هر سوی خود پاسداری می‌جست.

برداشت: خبر رسید که رستم و گیو و طوس با لشکری نیرومند و مجهز به راه افتادند.

برداشت: گودرز پیر به رستم گفت که مادرم وقتی شیر را به من داد، سیر و سیراب شد.

برداشت: در دنیا، تاج و تخت و مقام‌های بزرگانی را مشاهده می‌کنم که در خوشبختی و آگاهی زندگی می‌کنند.

برداشت: وقتی کاووس را در جهان نشنیدم، کس دیگری از طبقه‌های پایین‌تر و بزرگ‌تر را هم ندیدم.

برداشت: او نه خرد دارد، نه علم و دانش، نه اندیشه و نه هوش، و نه دل صحیحی برای جایگزینی.

برداشت: پهلوانان غیور و نیرومند رسیدند که به شدت انتقاد می‌کنند و آماده‌ی مبارزه هستند.

برداشت: گودرز به بیمارستان گفت: «جای تو زیباتر از شهر اصلی است.»

برداشت: هر زمان که به دشمنان خود امتیاز یا موقعیتی می‌دهی، هرگز به دیگران نمی‌گویی که چگونه فکر می‌کنی یا در چه زمینه‌ای رأی و نظر داری.

برداشت: سه بار در زندگی‌ات با رنج و سختی مواجه شده‌ای، اما این آزمایش‌ها باعث نشده که تو استاد و ماهر شوی.

برداشت: به مازندران نگریسته‌ای، ببین چگونه سختی‌ها به آنجا رسیده است.

برداشت: دوباره به دامن دشمن پناه آوردی، زمانی معشوق بودی و حالا به دشواری و سختی دچار گشته‌ای.

برداشت: در دنیا تنها چیزی که باقی می‌ماند، پاکی و نیکی‌های خداوند است و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند همچون آن اثرگذار باشد.

برداشت: در نبرد با زمین، با تمام قدرت پیش رفتی و حالا نتیجه‌اش را نیز در آسمان مشاهده می‌کنی.

برداشت: پس از تو داستانی خواهند گفت که در آن شاهی بر فراز آسمان ظهور کرد.

برداشت: او به تماشای ماه و خورشید نشسته و با دقت ستاره‌ها را یکی‌یکی شمارش می‌کند.

برداشت: همانطور که کارها و رفتارهایی که باعث بیداری و آگاهی شاهان می‌شود باید انجام شود، همچنین باید کاری کنیم که ستایشگران و نیک‌اندیشان نیز به فعالیت بپردازند.

برداشت: به جز از بندگی و تسلیم در برابر خداوند، به دنبال چیز دیگری نباش. دست خود را به نیکی و بدی نزن و تنها به خوبی‌ها توجه کن.

برداشت: او جواب داد که از راستگویی هیچ کمبودی به وجود نخواهد آمد.

برداشت: همیشه در گفتار تو، از ظلم و ستم خبری نیست و در حقیقت، جان من از نام تو رها نمی‌شود.

برداشت: کاووس و تشویر از بزرگان و نامداران در روز نبرد ناامید و شکست‌خورده ماندند.

برداشت: جمع شده بودند و در زیر سایه دیواری نشسته بود، که احساس پشیمانی و درد به چنگش آمده بود.

برداشت: زمانی که او بر تخت و مقام بلند نشسته بود، از آن کار و موقعیت خود احساس شادی و رضایت می‌کرد.

برداشت: چهل روز به درگاه خداوند بی‌خودی از خاک و زمین گذراند و در این مدت به تلاش و عبادت مشغول بود و در نهایت جایگاهی را به دست آورد.

برداشت: همچنان که اشک‌های زرد از چشمانش می‌ریزد، او به یاد خداوند خالق جهان است.

برداشت: به دلیل شرم و خجالت از ورود به کاخ، تصمیم می‌گیرد که از آنجا خارج نشود و به این ترتیب، چنان به نظر می‌رسد که گویا این پوست را به دست گرفته و در کفتش به راه می‌رود.

برداشت: او با چشمان پاکش اشک می‌ریزد و به دنبال راهنمایی برای بخشش و آمرزش است.

برداشت: از سر شرم دلیران، خود را حقیر و کوچک نشان داد و در پذیرایی کردن نیز کوتاهی کرد.

برداشت: او از کارهایش پشیمان شد و با دلی پر از درد و رنج، به دیگران بخشش کرد و در این بخشش، گنجینه‌ای بزرگ به دست آورد.

برداشت: با چهره‌ات بر روی خاک تیره بمال و در حال نیایش، به درگاه خداوند پاک دعا کن.

برداشت: بعد از مدتی که او گریه کرد، خالق جهان بر او رحمت آورد و او را بخشید.

برداشت: در دنیا یک نوآوری رخ داد که باعث شد نور و درخشش بر کهن‌سالان و بزرگان بیفزاید.

برداشت: به نظر می‌رسد که دنیا به زیبایی و نظم رسیده است و شاهی که بر تخت نشسته، جلال و جمال خاصی پیدا کرده است.

برداشت: هر کشور، مرد معروفی دارد که بر فراز جایگاه بلندی، ریاست و فرمانروایی را در دست دارد.

برداشت: به نزد شاه کاووس رفتند و از آنجا راه خود را به سوی دیگری آغاز کردند.

برداشت: زمانه به گونه‌ای تغییر کرده که مانند گذشته نیست و مانند آن زمان که وفاداری خود را به او نشان داد، امروز خسرو به وسیله آب شستشده است.

برداشت: همه بزرگان به مقام و عظمت او پی برده و به خدمت‌گذاری و اطاعت از او پرداختند.

برداشت: کجا پادشاهی می‌تواند عادل باشد که به هیچ کمکی نیازی نداشته باشد و نیازی به کسی برای یاری نداشته باشد؟

برداشت: در اینجا می‌گوید که من درباره این داستان به کسی گفتم که کمتر گوش می‌دهد و حالا باید قصه‌ی نبرد رستم را روایت کنم.