بخش ۲

برداشت: پس از آن، به کاووس گفته شد که او دختری دارد که در خفا نگه‌داشته شده است.

برداشت: زیبایی او از زیبایی درخت سرو بیشتر است و بر سرش تاجی از مشک سیاه قرار دارد.

برداشت: او با قدی بلند و مویی همچون ریسمان، زبانی تند و برنده مانند خنجر و لبی شیرین و دلنشین همانند قند دارد.

برداشت: بهشتی زیبا و رنگارنگ است، مانند خورشید درخشان که در بهار خوشبو می‌تابد.

برداشت: نباید برای شاه، جز یک همتای شایسته وجود داشته باشد؛ چه خوب است که برای شاه، همسری همتای ماه باشد.

برداشت: برخیزید و حرکت کنید، چون کاووس دلش از جا به در آمده و پاسخ داده است که این، نظر و ایده‌ای است.

برداشت: شاه از میان جمعیت یک مرد هوشمند و دانش‌جو را انتخاب کرد.

برداشت: شخص ارزشمند و با دانش دستور داد تا به سرزمین هاماوران برود.

برداشت: رایش به من بگو و مرا تازه کن، تا مغز و ذهنش را با سخنان شیرین تزئین کنم.

برداشت: به او بگویید که در دنیا، ارتباط ما را کسانی که خبره و با تجربه‌اند، جستجو کنند.

برداشت: خورشید که به روشنی خود مشهور است، به نوعی از تاج من می‌تابد و زمین، محلی است که تخت من از عاج ساخته شده و بر آن قرار دارد.

برداشت: هر کسی که نتواند در سایه من پناه بگیرد، مقام و موقعیتش کاهش پیدا می‌کند.

برداشت: اکنون می‌خواهم با تو ارتباط برقرار کنم و چهره‌ی آشتی را پاک کنم.

برداشت: بنا بر آنچه شنیده‌ام، در پس این پرده، دختری وجود دارد که گاهی مناسب من می‌باشد.

برداشت: این بیت به این معناست که افرادی که پاک و معنوی هستند، هم در ظاهر و هم در باطن، مورد تحسین و احترام همه در هر محل و جمعی قرار می‌گیرند.

برداشت: زمانی که داماد پیدا کنی و خوشبخت شوی، باید بدان که این خوشبختی مثل تابش خورشید است که تو را روشن و پیروز می‌کند.

برداشت: مردی بیدار و روشن‌فکر به نزد سالاری بزرگ و قدرتمند رفت.

برداشت: زبانش به گونه‌ای نرم و دلنشین بود و با کلامش دل‌ها را گرم می‌کرد. لب‌هایش را به زیور سخنانی دلپذیر آراسته بود.

برداشت: کاووس سلام زیادی به او داد و سپس آنچه را که باید از پیام گفت، بیان کرد.

برداشت: وقتی شاه هاماوران از او شنید، دلش پر از اندوه شد و سنگینی بر جانش نشست.

برداشت: او می‌گوید هرکسی که پادشاه است و بر جهان فرمانروایی می‌کند، باید پیروز و موفق باشد.

برداشت: در این دنیا، تنها یک دختر وجود دارد که برای من از جان عزیزتر است.

برداشت: اگر فرستاده را خوار و بی‌اهمیت کنم، دیگر نه هدفی دارم و نه توانایی برای مبارزه.

برداشت: بهتر است که این مشکل را نادیده بگیرم و احساسات منفی‌ام را کنار بگذارم و راحت به استراحت بپردازم.

برداشت: مردی که به خوبی سخن می‌گوید، چنین گفت: این آرزو بی‌سر و ته است و به جایی نمی‌رسد.

برداشت: او از من دو خواسته دارد که ما آنها را سه چیز دیگر نمی‌دانیم.

برداشت: من به خاطر آرزوهایی که برای فرزندم داشتم، دلگرمی بدی به خود داده بودم.

برداشت: دیگر برای من جان نمی‌ماند و اگر هم بخواهد شاه ایران را به دست آورد، این کار برایم محلی از اعراب ندارد.

برداشت: اکنون هرچه که مقدر است را به او می‌سپارم و در برابر اراده و فرمان او سر فرود نمی‌آورم.

برداشت: غم به سراغ سودابه آمد و او را به حضور خود فراخواند، سپس از سوی کاووس با او صحبت‌هایی کرد.

برداشت: او به او گفت که از بزرگ‌تر و سرآمد، کسی هست که نیاز به ماه و نور ندارد.

برداشت: فرستاده‌ای پر از حرف و سخن آمده است و نامه‌ای مانند زندان و استاد به دست دارد.

برداشت: او از من می‌خواهد که بدون آنکه خودم بخواهم، دل و آرامش و خوابم را برباید.

برداشت: حالت و احساسات فعلی‌ات چیست؟ در این شرایط، فکر و ذهن تو به چه چیزی مشغول است؟

برداشت: سودابه به او گفت: از این راه چاره‌ای نیست، امروز کسی که غم‌خوار تو باشد بهتر از او نیست.

برداشت: شخصی که فرمانروای جهان است، از بزرگان و نام‌آوران در سرزمین خود نسبت به خود و سرزمینش مراقبت و توجه می‌کند.

برداشت: کسی به علت پیوند با او، شادی را به اندازه غم نمی‌سنجید و به غم خود اهمیت نداد.

برداشت: سالار هاماوران متوجه شد که سودابه به این موضوع اهمیت زیادی نخواهد داد.

برداشت: شاه، فرستاده‌اش را پیش خود فراخواند و او را بالاتر از نام‌آوران دیگر قرار داد.

برداشت: آن‌ها بر اساس آیین و روش خود، محدودیت‌هایی ایجاد کردند که مشابه محدودیت‌هایی بود که در زمان خود داشتند.

برداشت: در مدت یک هفته، سالار هاماوران این کار را با کمک سرداران و فرماندهانش انجام می‌داد.

برداشت: خسرو، دل شکسته را فراخواند و برای او سیصد و چهل چوب از درختان آورد.

برداشت: هزاران الاغ و اسب و شتر را با هزاران پارچه و سکه بار کردند.

برداشت: یک برجسته و زیبا به مانند ماه نو که در جلو و پشت آن جلوه‌ای خاص وجود دارد.

برداشت: یک سپاه شکوهمند به وجود آمده است، چون بهشتی که تو گفتی بر روی زمین لاله‌ها را کاشته‌اند.

برداشت: وقتی دل آرام به نزد کاووس شاه رسید، با زیبایی و شکوه و عظمت همراه بود.

برداشت: دو یاقوت خندان و دو گل نرگس ناراحت، مانند دو ستونی که ابروهای زیبایی دارند و به شکل قلم نقره‌ای هستند.

برداشت: کاووس به سودابه نگاه کرد و به شدت تحت تأثیر قرار گرفت، به طوری که پیوسته به او خیره ماند و نام خدا را به یاد آورد.

برداشت: یک جمعی از خردمندان و دانایان به وجود آمد که رهبری آن را پیر و باتجربه‌ای بر عهده داشت که از دل بیدار و آگاهی برخوردار بود.

برداشت: سودابه به عنوان همسر خود را شایسته دانستند و برای او پیمانی بر اساس فرهنگ و مذهب خود بستند.