بخش ۱

برداشت: یک پسر از او داشت که به نام گرشاسپ شناخته می‌شد و پدرش او را به خوبی بزرگ کرده بود.

برداشت: او آمد و بر تخت نشسته، سپس کلاهی که نماد قدرت و شاهی بود بر سر نهاد.

برداشت: وقتی که او بر تخت سلطنت نشسته و مقام پدرش را بر عالم نگاه می‌داشت، با زیبایی و جلوه‌ای خاص اداره می‌کرد.

برداشت: در این روزگار، چطور که زمان سپری می‌شود، درختی که بار بلا و مشکلات را به دوش می‌کشد، به کینه و حسادت دچار می‌شود.

برداشت: خبر به ترکان رسید که شخصی از دنیا رفته است، به گونه‌ای که مانند تختی خالی و بدون کار شده است.

برداشت: افراسیاب به خوار ری آمد و دنیا را به او بخشید و آب را ترک کرد.

برداشت: هیچ کسی برای پشنگ سلامی نیاورد، زیرا او از کینه پر شده بود و دلش پر از جنگ و نبرد بود.

برداشت: دلش از نگرانی و آشفتگی به هم ریخته بود و به عواطف و محبت‌های اغریرث (شخصی خاص) وابسته شده بود.

برداشت: هیچ‌گاه روی خود را به پشنگ (جوانمرد) نشان نداد و آن تیغ روشن که پر از زنگ تیره بود، نیز تغییر نکرد.

برداشت: پیامبری به سوی او فرستادی، اما او هیچگاه در طی دو سال و چند ماه، روی خود را به او نشان نداد.

برداشت: او می‌گفت اگر پادشاهی خود را به خطر بیندازی، مانند اغریرث که راهی برای نیکی پیدا کرده بود، یاری شایسته خواهی یافت.

برداشت: اگر برادر خود را بکشی، در واقع به همان اندازه می‌گریزی که از یک پرنده‌ای که خودت بزرگ کرده‌ای، می‌گریزی.

برداشت: من با تو تا ابد هیچ کار و رابطه‌ای ندارم، زیرا برای دیدار با تو هیچ راهی وجود ندارد.

برداشت: گوش‌ها به این خبر پرصدا شدند که تخت شاهنشاهی بدون کار مانده است.

برداشت: پیامی مانند سنگ سخت به افراسیاب رسید که از سوی دلاور پشنگ فرستاده شده بود.

برداشت: بگذار که جیحون بگذرد و سپاه را بلند نکن، تا کسی نتواند در این زمان برنشیند.

برداشت: افراسیاب، لشکری آماده کرد و از دشت سپیجاب تا river آب پیشروی کرد.

برداشت: گفتی که زمین به آسمان تبدیل شده و بارانی از شمشیرهای هندی می‌بارد.

برداشت: خبر به تک تک مردم ایران رسید که خریدار تخت مهی (شاه) آمده است.

برداشت: به سمت زابلستان رفتند و همه جا پر از گفتگو و صحبت شد.

برداشت: گفتند که با زال کمی دشوار رفتار کردی و اینکه تو دنیا را خیلی آسان زیر فشار قرار دادی.

برداشت: از زمان سام تا تو به عنوان پهلوان معروف شدی، ما حتی یک روز هم در روشنایی و آگاهی نبودیم.

برداشت: یک گروه از سپاه از سمت جیحون به این سو حرکت کردند، به طوری که آفتاب از دید جهان پنهان شد.

برداشت: اگر می‌توانی، این وضعیت را درست کن، زیرا فرمانده به شدت در تنگنا قرار گرفته است.

برداشت: زال زر، نامور و مشهور، گفت که وقتی من در کار مردانگی و شجاعت عزم کرده و کمر بسته‌ام، دیگر هیچ چیز نمی‌تواند مانع از پیشرفت من شود.

برداشت: سواری مثل من که بر زین نشسته، کسی نه شمشیر و نه گرزی به دست نمی‌گیرد تا با من مبارزه کند.

برداشت: هر جایی که من قدم بگذارم، سواران به دنبال من حرکت می‌کنند و رهبری می‌کنند.

برداشت: هر شب و روز در حال نبرد و مبارزه بودم و به خاطر پیری هر سال بیشتر از قبل نگران و ترسان بودم.

برداشت: اکنون یال یلی تابیده و خنجر کابلی نمی‌تواند درخشید.

برداشت: اکنون رستم به قدری خوش قامت و دلربا شده که مانند سرو بلند و زیبایی به نظر می‌رسد و بر روی سرش کلاهی ماهرانه و زیبا قرار دارد.

برداشت: یک اسب جنگی لازم است که از تازی‌ها برتر باشد و نتوان از آن‌ها استفاده کرد.

برداشت: می‌خواهم یک بار دیگر دلاوری را بیابم و از هر طرف که گروهی تجمع کرده باشد، درخواست می‌کنم.

برداشت: به رستم بگویم که درباره‌ی این ماجرا مراجعه کند، زیرا که در این کار همه با هم هم‌نظریم.

برداشت: اگر بخواهی بر کینه و حسدید خود غلبه کنی و در این مسیر بی‌تفاوت باشی، نمی‌توانی از ناراحتی و دلخوری دوری کنی.

برداشت: تمامی شهرهای ایران به خاطر سخنان او شاد و سرزنده شدند.

برداشت: از هر طرف صدای هیاهو و جنگ به گوش می‌رسد و سواران به شدت در حال مبارزه و نبرد هستند.

برداشت: به رستم گفتند که ای پهلوان، سر تو از همه جمعیت بالاتر و برتر است.

برداشت: مردم در زندگی خود یک وظیفه مهم دارند که با تلاش و کوشش می‌توانند آرامش و خواب خوش را به دست آورند و از دغدغه‌ها و نگرانی‌ها رها شوند.

برداشت: اگر تو در میدان جنگ توانایی نداری، چه کنم که در ایام شادمانی نیز جایی نداری؟

برداشت: بوی شیرینی از لب‌های تو هنوز به مشام می‌رسد و دلت همواره به دنبال ناز و شادی است.

برداشت: چطور می‌توانم تو را به میدان نبرد بفرستم، در حالی که دشمنان پر از کینه و درد هستند؟

برداشت: چه بگویی یا چه آهنگی بی‌فم، که شایسته‌ی تو، ماه و ستاره‌اند.

برداشت: رستم به دستان سام گفت که من فردی نیستم که آرام و بی‌تحرک باشم.

برداشت: اینجا اشاره به این دارد که وجود یال و چنگ‌های بلند و زیبا، ناشی از پرورش و توجه خاصی نیست و ارزش والایی برای خود ندارد. به عبارتی دیگر، زیبایی ظاهری یک موضوع نمی‌تواند تضمین‌کننده‌ی ارزش و اهمیت آن باشد.

برداشت: اگر در میدان نبرد جنگی دشوار و خطرناک به وجود بیاید، پیروزی از آن کسی است که همراه با یزدان و در مسیر حق قرار دارد.

برداشت: اگر مشاهده کنی که در نبرد به چه حالتی در می‌آییم، وقتی که خونم بر زمین بریزد.

برداشت: من ابر بزرگی دارم که در دستم است، این ابر رنگی شبیه آب دارد، اما باران آن از خون می‌بارد.

برداشت: او با جواهرش آتش روشن می‌کند و مغز فیل‌ها را به راحتی می‌ساید.

برداشت: باری باید همچون کوهی بلند، مانند من در برابر این دام خُود را به سختی نگه دارم.

برداشت: می‌خواهم یک گرز بزرگ مانند کوه داشته باشم. اگر گروهی از توران (دشمنان) به جلو بیایند، من آمادگی مقابله با آن‌ها را دارم.

برداشت: من با تمامی قدرت و نیروی خود، مخالفان و دشمنان را مورد حمله قرار می‌دهم و نمی‌گذارم که هیچ‌گونه اعتراضی برآید.

برداشت: می‌خواهم زمین را بی‌نیرو و سپاه کنم تا باران خون مانند باران از آسمان بر زمین بریزد.