بخش ۲۳

برداشت: به سرعت و با شتاب حرکت می‌کند، مانند پرنده‌ای که در آسمان پرواز می‌کند و مانند کشتی‌ای که بر روی آب به جلو می‌رود.

برداشت: هیچ کس از آمدن او خبر نداشت، بنابراین کسی با آغوش باز او را استقبال نکرد.

برداشت: صدایی از درون قصر بلند شد که زال، لشکرکش پیروزمند، به راه آمده است.

برداشت: سام یل به شادی پذیرایی شد و یک لحظه در آغوشش نگه داشت.

برداشت: او از اسب پایین آمد و خاک را بوسید و گفت: آنجا که دیدم و با دقت شنیدم.

برداشت: ابا زال با دلی شاد و خوشحال بر تخت گرانبها و پرشکوه سام نشست.

برداشت: سیندخت شروع به گفتن سخنانی کرد و لبش به خنده باز شد و پنهانی لبخند زد.

برداشت: پیامبری از کابل آمد و خبری آورد که زنانی به نام سیندخت در آنجا وجود دارند.

برداشت: از من خواست که با او پیمانی ببندم و من به او قول دادم که هرگز به او بدبین نباشم.

برداشت: از هر چیزی که از من برای خوبی خواسته شد، سخن‌ها را به درستی بیان کردیم.

برداشت: ابتدا باید گفت که در سرزمین کابل، ماه و خورشید با هم هماهنگ و هم‌جنس می‌شوند و به نوعی در یک راستا قرار می‌گیرند.

برداشت: دیگر این که از او به مهمانی برویم و از آن دردها به خوبی رهایی یابیم.

برداشت: فرستاده‌ای از او آمد که کارها سامان یافته است و او خودش را نشان خواهد داد.

برداشت: اکنون چه بگوییم در پاسخ به فرستاده، محبت و بخشش را؟

برداشت: دل زال سام از شادی به قدری شاداب شد که تمام وجودش رنگی مانند لعل گرفت.

برداشت: او پاسخ داد که ای مرد دلیر، اگر به روشنی و روشن‌خیالی نگاه کنی، اینگونه خواهی دید.

برداشت: ما فرماندهی می‌کنیم و به کابل می‌رویم تا بگوییم از این در، صحبت و حرف‌ زدن را بشنویم.

برداشت: سام خوشحال به دستانش نگاه کرد و فهمید که کورا از این موضوع چه خواسته‌ای دارد.

برداشت: هر چه که دختر مهراب بگوید، نزد زال ارزش و حقیقتی ندارد و تنها خیال و خواب به نظر می‌رسد.

برداشت: فرمان دادند تا زنگ و دیگر وسایل موسیقی را به صدا درآورند و پرده‌های تالار را کنار بزنند.

برداشت: مرد دلیر با شور و شوقی از خود اعتماد به نفس و قدرت را به نمایش می‌گذارد تا به نزد مهراب، که نماد شکوه و قدرت است، به جایگاه با ارزشی دست یابد.

برداشت: بگو که سپهبد، با لشکری بزرگ و با فیل‌ها از راه آمده است.

برداشت: فرستاده با سرعت به کابل رسید و صدایی برپا شد که شایسته و مناسب بود.

برداشت: شاه کابلستان به شدت از ارتباط و پیوند با خورشید زابلستان خوشحال و شادمان شد.

برداشت: آنکه گفت تو را با دل شاداب و خوشحال کردند و از هر گوشه صداهای شاداب‌سازی به گوش می‌رسید.