دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۴۲

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گردون نِگَری ز قدّ‌ِ فرسودهٔ ماست

جیحون اثری ز اشکِ پالودهٔ ماست

۲

دوزخ شَرَری ز رنجِ بیهودهٔ ماست

فردوس دمی زِ وقتِ آسودهٔ ماست

بازگشت به سروده‌های خیام