رباعی ۱۳۸

این شعر به اهمیت عمل و تلاش در زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید تا زمانی که خودمان اقدامی انجام ندهیم و بر مشکلات غلبه نکنیم، نمی‌توانیم به شادی و نشاط برسیم. او همچنین تأکید می‌کند که باید پیش از طلوع صبح، یعنی قبل از وقوع فرصت‌ها، از خواب برخواسته و اقدام کنیم، زیرا ممکن است صبحی که در راه است و مملو از فرصت‌ها، به سرعت بگذرد و ما از آن غافل بمانیم.