تا کی غمِ آن خورم که دارم یا نه
وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به این موضوع فکر میکند که تا چه زمانی باید بر غم و نگرانیهای خود تمرکز کند و آیا میتواند زندگی را با خوشی بگذراند یا نه. او از عدم قطعیت زندگی سخن میگوید و میخواهد برای لحظهای به لذت خوشی و باده نوشی فکر کند، چون نمیداند آیا لحظهای دیگر برای این کار خواهد داشت یا نه.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پر کن قَدَح باده که معلومم نیست
کاین دم که فرو برم بر آرم یا نه!