دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۲۷

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ

کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ

۲

مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ

زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!

بازگشت به سروده‌های خیام