ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره میکند که فردی باید از غم و دلتنگی خود فاصله بگیرد و به زندگی ادامه دهد. او به نوشیدن از آبگینه (شاید نماد زیبایی و لذت) میپردازد و از او دعوت میکند که هر چه زودتر شادی کند و لذت ببرد، قبل از آنکه زمان و شرایط تغییر کنند و لذتها به پایان برسند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ
زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!