رباعی ۱۲۶

در این شعر، شاعر به زیبایی و دلبرانه بودن معشوق اشاره می‌کند و از آدمی می‌خواهد که به زندگی و لذت‌های آن بپردازد. او توصیه می‌کند که قبل از آنکه زمانه آسیب بزند و مشکلاتی پیش آید، باید از زندگی لذت برد و لحظاتی خوش را غنیمت شمرد. شاعر با اشاره به خون قنینه (یک نوشیدنی گرانبها) نشان می‌دهد که باید زندگی را با شادی و زیبایی پر کرد.