رباعی ۱۲۴

در این شعر، شاعر از ما می‌خواهد که از غم‌های دنیا فاصله بگیریم و لحظاتی را به شادمانی و خوشی بگذرانیم. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر دنیا وفایی داشت، نوبت به ما دیگران نمی‌رسید. پس بهتر است به جای نگرانی، از لحظات زندگی لذت ببریم.