دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

رباعی ۱۱۷

سرودهٔ خیام
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

صبح است، دمی بر می گلرنگ زنیم

وین شیشهٔ نام و ننگ بر سنگ زنیم

۲

دست از اَمَلِ درازِ خود باز کشیم

در زلفِ دراز و دامنِ چنگ زنیم

بازگشت به سروده‌های خیام