رباعی ۱۱۳

این ابیات به بی‌پایانی و سرعت گذر عمر اشاره دارند. شاعر از ما می‌خواهد که از لحظات زندگی لذت ببریم و نگران آینده نباشیم. او پرسش می‌کند که چرا باید به غم آینده فکر کنیم، در حالی که باید از لحظات شاد بهره ببریم. به عبارت دیگر، زندگی کوتاه است و باید آن را با خوشی سپری کرد.