چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دلِ سودا را
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعری به عدم پیشبینی آینده اشاره میکند و از شنونده میخواهد که حال خود را با شادی و خوشی پر کند. او از ماه میخواهد که با نوشیدن به آسمان، دل او را شاد کند، زیرا زمان به سرعت میگذرد و ممکن است دیگر به هم نرسند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مِی نوش به ماهتاب، ای ماه که ماه
بسیار بگردد و نیابد ما را