تا زُهره و مَهْ در آسمان گشته پدید،
بهتر ز میِ ناب کسی هیچ ندید
دربارهٔ این سروده
این شعر به زیبایی میگوید که تا زمانی که خورشید و ماه در آسمان وجود دارند، هیچ چیز بهتر از شراب ناب نیست. شاعر از میفروشان تعجب میکند که اگر بهترین چیز را میفروشند، پس چه چیزی را میخواهند بخرند. این مضمون به ارزش و نادر بودن حقیقت و زیباییها میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من در عجبم ز میفروشان، کایشان
زین بِهْ که فروشند، چه خواهند خرید؟!