رباعی ۱۰۹

شاعر به یادآوری لذت زندگی و گذرا بودن آن می‌پردازد. او می‌گوید که شادی و خوشی را بجوییم، زیرا عمر ما تنها به اندازه یک لحظه است. تمام چیزهایی که در این دنیا داریم، همچون ذراتی از خاک هستند و زندگی خود به نوعی خواب و خیال است. در واقع، همه چیز ظاهری و فریبنده است و باید قدر لحظات را بدانیم.